Britanya'daki geçiş verileri ile ABD'deki anket, göç denetiminin sonuç kadar yöntem ve denetimin görünürlüğü üzerinden de siyasi baskı ürettiğini gösteriyor.
Jeopolitik··Sabah
Britanya'da düşen yıllık toplam, yoğun günler
Britanya'da küçük teknelerle Manş Denizi'ni geçenlerin sayısı, Andy Burnham'ın 20 Temmuz'da başbakan olmasından bu yana 2.057'ye ulaştı. ITV News'in aktardığı resmî verilere göre cumartesi günü dört tekneyle 326 kişi geldi; yılbaşından bu yana geçici toplam 14.526 oldu. Bu toplam 2025'in aynı döneminden yüzde 43, 2024'ten yüzde 14 düşük. Buna karşılık yılın en yoğun günü çarşamba günü 752 gelişle kayda geçti. Hükümet temmuz geçişlerinin altı yılın en düşük düzeyinde ve yıllık düşüşün yüzde 50 olduğunu söylüyor. Burnham, kamuoyunun sınırın denetlenmiyor görünmesinden hoşlanmadığını, hükümetin yapı taşlarını yavaş yavaş yerleştirdiğini belirtti. Bu çerçevede Ulusal Suç Ajansı personeli 2025 başındaki 376'dan yaklaşık 800'e çıkarıldı; 2024 seçiminden beri 1.109 tekne ve motor ele geçirildi, Sınır Güvenliği Komutanlığına 280 milyon sterlinden fazla kaynak ayrıldı ve Fransa ile iş birliği kapsamında 46.000 geçiş girişiminin engellendiği bildirildi.[1]
ABD'de onay düşerken yöntemler tartışılıyor
ABD'de AP-NORC Kamu İşleri Araştırma Merkezi'nin pazar günü yayımlanan anketi, Donald Trump'ın göç politikasını onaylayanların oranını yüzde 39 olarak ölçtü; oran ikinci başkanlık döneminin başlangıcında yüzde 49'du. Katılımcıların yaklaşık yarısı yasal göçe getirilen kısıtlamaların fazla ileri gittiğini, yaklaşık yüzde 47'si ise belgesiz göçmenlerin sınır dışı edilmesinde yönetimin yetkisini aştığını düşünüyor. Yaklaşık yüzde 30 uygulamaları yerinde bulurken yüzde 20 kadarı yeterince ileri gidilmediği görüşünde. Ankette çoğunluklar, göçmenleri yakalamak amacıyla trafik kontrollerinin kullanılmasını ve kentlere federal göçmenlik görevlileri konuşlandırılmasını da aşırı buldu. Partizan ayrışma sürüyor: Cumhuriyetçilerin yaklaşık onda sekizi yönetimin göç politikasını hâlâ onaylıyor, ancak bu oran dönemin başındaki onda dokuza yakın düzeyin altında. Böylece anketteki değişim yalnızca genel politikanın sonucu hakkında değil, denetimin hangi araçlarla ve nerede yürütüldüğü hakkında da bir değerlendirme sunuyor.[2]
Sonuç göstergesi ile yöntem göstergesi yan yana
İki haber aynı ölçümü yapmıyor. Britanya verisi gelişleri, engellendiği bildirilen girişimleri, ele geçirilen araçları, personeli ve ayrılan kaynağı sayıyor; ABD anketi ise seçmenlerin kısıtlamalar, sınır dışı etme yetkisi, trafik kontrolleri ve kentlerde federal görevlendirme hakkındaki kanaatini ölçüyor. Bu nedenle Britanya'daki yıllık düşüşü ABD'deki onay kaybıyla doğrudan karşılaştırmak mümkün değil. Yine de iki dosya birlikte, göç denetiminin siyasi anlatısında iki farklı talebin aynı anda bulunduğunu gösteriyor: sınırın kontrol altında olduğuna dair görünür bir sonuç ve kullanılan araçların kabul edilebilir olduğuna dair toplumsal onay. Britanya'da daha düşük yıllık toplamla 752 kişilik en yoğun gün ve Burnham dönemindeki 2.057 geçiş aynı tabloda duruyor. ABD'de ise genel onay düşerken Cumhuriyetçi destek yüksek kalıyor, fakat çoğunluklar belirli uygulamalara itiraz ediyor. Güncel durum, tek bir toplam sayı ya da tek bir onay oranından ziyade, sonuçların ve uygulama biçimlerinin ayrı ayrı izlendiği iki siyasi baskı alanı oluşturuyor. Bu ayrım, kamuoyunun denetimin varlığı ile denetimin gündelik hayata müdahale biçimini aynı ölçekte değerlendirmediğini de görünür kılıyor.[1], [2]
