Tek Bir Ses Olmadan Geçen İki Yıl

Tek bir hükmeden figür etrafında kurulmuş hareketler, o figürün yokluğunu genelde kötü yönetir; partiler ve hanedanlar aynı örüntüyü gösterir. Hamas, Yahya Sinvar'ın Ekim 2024'teki öldürülmesinden sonra neredeyse iki yıl boyunca beş kişilik bir konsey tarafından yönetildi; sonunda meseleyi çözen ikinci tur -Halil el-Hayye'nin Halid Meşal'i 35'e 34 geride bırakması- bir hareketin kendine verebileceği kadar dar bir yetki.[1]

Tek oy, tarihin bir halefi hatırlama biçimi olarak nadiren kullanılır; genelde tarihin o halefin rakiplerini hatırlama biçimidir. El-Hayye bir unvanı ve Washington'la bir müzakere konumunu devralıyor, ama tartışmaları bitiren türden bir iç otoriteyi değil; iki yıl işleri yürüten konsey, bir oy sayıldı diye kendiliğinden dağılmaz.[1]

Mürekkebi Hiç Tam Kurumamış Bir Çizgi

İkinci Thomas Resifi, bu haftaki coptan çok önce başlayan bir tartışma; Filipinler, BRP Sierra Madre'yi 1999'da tam olarak antlaşmaların hiç net biçimde çözmediği bir resif üzerinde fiziksel bir hak iddiası dikmek için oraya oturttu, Çin ise o günden beri neredeyse her ikmal seferine itiraz ediyor. Pazartesi günkü çatışma -bir Çin ekibinin bir Filipinli askerin başına vurması- yeni bir bölüm değil; aynı paragrafın yeniden okunması.[2]

Kuşaktan kuşağa değişen yalnızca araç -daha önceki yüzyılda topçu botları, bu yüzyılda sahil güvenlik copları ve su topları- hiçbir zaman değişmeyen ise altta yatan iddianın kendisi. Suya çizilen sınırlar özellikle inatçı tartışmalardır, çünkü bir kara sınırının aksine, işaret edilip "mesele geçici olarak bile çözüldü" denebilecek bir çit yoktur.[2]

Her İki Döngü de Hangi Yöne Bükülür

Geçen sefer, barış zamanı için kurulmuş kurumların baskı altında biçimini koruyup korumadığını sormuştum; bu haftanın iki hikâyesi de bu sorunun çatışma için kurulmuş kurumlara dair bir kuzenini soruyor. Tek oyla seçilen bir hareket bir arada mı kalır, yoksa yeni unvanın arkasında konsey sessizce yönetmeye mi devam eder? El-Hayye'nin ilk haftaları bunu herhangi bir bildiriden daha hızlı cevaplayacak.[1], [3]

Resifte ise döngü öyle yavaş bükülüyor ki bu haftaki çatışma, yıl bitmeden aynı türden sonuncusu olmayacak; ikmal-sonra-çatışma örüntüsü yıllardır tekrarlanıyor ve kendiliğinden çözülme belirtisi göstermiyor. Beklentim şu: bu haftaki Manila zirvesini altta yatan iddianın hiçbir zaman izin vermediği bir çözüm için değil, iki tarafın bir sonraki çatışma için en azından ortak bir senaryoda anlaşıp anlaşmayacağı için izleyin; öyle ki mürekkep daha da bulaşmak yerine aynı, tanıdık yerde ıslak kalsın.[2]