Ay uzak yüzde sessizlik, Güneş'te 12 saatlik uyarı, Artemis'te ışınım yeleği
CosmoCube Ay'ın uzak yüzünü radyo perdesi olarak öneriyor, COFFIES lekeleri 12 saat önceden işaretliyor ve AstroRad yeleği Orion sığınağıyla başa baş doz kestirimi veriyor.
Bilim··Gece
Karanlık çağ için Ay perdesi
CosmoCube adlı küçük uydu, ilk yıldızlar oluşmadan önceki karanlık çağdan gelen 21 santimetrelik hidrojen sinyalini aramayı hedefliyor. Sinyal öylesine zayıf ki Dünya kaynaklı radyo gürültüsü onu bastırıyor; Cambridge Cavendish Laboratuvarı'ndan Eloy de Lera Acedo'nun yürüttüğü tasarım bu yüzden Ay'ın uzak yüzünü perde olarak kullanmayı öneriyor. Düzenek 10-50 megahertz aralığında çalışan küçük bir radyometre ile açılabilir bir radyo anteni taşıyor ve yonga üstü radyo frekans sistemlerine dayanıyor. Hedef dönem Büyük Patlama'dan kabaca 150 milyon yıl sonrası. Fırlatma için verilen aralık önümüzdeki beş yıl; finansman UK Space Agency'den geliyor, ortaklar arasında STFC RAL Space, Portsmouth Üniversitesi ve Surrey Space Technology Limited yer alıyor. Bu bir görev önerisi; uydu henüz fırlatılmadı ve Nature Astronomy dergisinde yer aldı. Karanlık maddenin erken yapı oluşumundaki rolüne ilişkin beklentiler, ölçüm yapılmadan sınanamayacak savlar.[1]
Güneş ritminde 12 saatlik öne kayma
NASA'nın COFFIES merkezinde geliştirilen bir makine öğrenmesi modeli, Güneş yüzeyinde etkin bölgelerin ortaya çıkışını 12 saate kadar önceden işaretliyor ve yaklaşık konumlarını veriyor. Model, Solar Dynamics Observatory verisindeki akustik güç değişimlerini okuyor. New Jersey Institute of Technology'den Alexander Kosovichev'in anlattığı ölçüt, yüzeyin altındaki ses dalgalarında ve manyetik alanda beliren küçük değişimler: çok gürültülü bir orkestrada ritmin hafifçe kayması gibi. Model uzun veri dizilerini kayan pencereli bir dönüştürücü mimarisiyle işliyor ve son gözlemlere ağırlık verirken genel örüntüyü koruyor. COFFIES, New Jersey Institute of Technology, Princeton Üniversitesi ve NASA Ames Araştırma Merkezi'ni bir araya getiren bir NASA DRIVE bilim merkezi. Sonuçlar Journal of Geophysical Research: Machine Learning and Computation dergisinde. NASA'nın kendi açıklaması modelin gerçek zamanlı işletim tahminine hazır olmadığını, daha fazla olayla doğrulanması gerektiğini ve Güneş'in arka yüzündeki olayları tutarlı biçimde öngöremediğini belirtiyor.[2]
Ay yolunda giyilebilir sığınak
StemRad, AstroRad adlı yeleğini insansız Artemis I görevinde Ay çevresinde uçurdu; yelek, birbirinin aynı iki gövde maketinden birine giydirilmişti. Ekip doz verilerini bir güneş parçacık fırtınasındaki başarımı kestirmek için kullandı; hesap yeleği, mürettebatın sığınacağı Orion içindeki ağır korumalı barınakla yaklaşık aynı düzeye koyuyor. Yelek bütün bedeni kaplamıyor: kalçaları, göğüsleri, mideyi, kalın bağırsağı ve üreme organlarını koruyor, çünkü kemik iliği ışınıma beyin dokusundan çok daha duyarlı ve iliğin kabaca yarısı kalça çevresinde. Oren Milstein'a göre tasarım baş, kol ve bacaklar açıkta kalırken etkin dozu yüzde 60 azaltıyor. Malzeme yüksek yoğunluklu polietilen; Jordan Houri panellerin 9 ile 60 milimetre uzunlukta binlerce altıgen çubuğa bölündüğünü, esnemesi için söylüyor. Artemis I sırasında güneş fırtınası olmadı; ekip aracın iç Van Allen kuşağından geçişini proton benzeri olarak kullandı ve Monte Carlo benzetimiyle genelledi. Fırtına rakamı bu yüzden model kestirimi. CosmoCube'un radyo sessizliği, COFFIES'in 12 saatlik öne kayması ve AstroRad'ın doz modeli, uzay ölçümünün gürültü, zaman ve koruma sınırlarına ayrı yanıtlar veriyor.[3], [1], [2]
