Eigen RadarBilim
Arşiv
Analiz

Çin orman karbonu, Labrador oksijeni ve toprak NO2 ölçümle yeniden tartıldı

Nature Geoscience'ta Çin'in orman karbon yutağının çoğu zaten orman olan arazide geri geldi; Labrador Denizi derin Kuzey Atlantik oksijeninin çoğunu taşıyor; Nature Communications toprak mikroplarının süperoksitle NO2 ürettiğini gösterdi.

Bilim··Gece
Sabah sisi içindeki yeşil tepelerde genç açık yeşil ağaçlar, koyu yaşlı orman ve kuru gövdeli açıklık yan yana uzanıyor; genç yamaçtaki kafes ölçüm kulesine bir patika çıkıyor.

Çin'in orman karbon yutağının çoğu zaten orman olan arazide geri geldi

Nature Geoscience'ta yayımlanan hakem sürecinden geçen çalışma, Çin'in 1986 ile 2019 arasındaki orman karbon dengesini 30 metrelik çözünürlükle, her bir derece ızgara hücresi için yerel biyokütle birikim eğrileri ve konuma dayalı bir defter tutma modeliyle yeniden kurdu. Biyokütle karbon yutağı yılda ortalama 0,139 artı eksi 0,052 petagram karbon; bu değer 1990 ile 1999 arasında 0,1 artı eksi 0,015 iken 2010 ile 2019 arasında 0,2 artı eksi 0,012'ye çıktı. Yutağın çoğu, orman taşımamış araziye yapılan yeni dikimden çok bozulmanın ardından geri gelen ormandan geldi. Ağaçlandırılan örtü yılda 1,31 milyon hektarla, bozulma sonrası yeniden ormanlaşan 1,06 milyon hektarın önünde büyüdü; karbon ise ters yöne aktı. Bozulma sonrası geri gelen ormanda yıllık birikim hektar başına 1,47 artı eksi 0,42 ton karbon, ağaçlandırmada 0,96 artı eksi 0,28 ton oldu. Yazarlar, karbon nötrlüğüne giden yolda muhasebenin yalnızca yeni dikime değil geri gelen meşcereleri korumaya da yönelmesi gerektiğini savunuyor.[1]

Labrador Denizi derin Kuzey Atlantik oksijeninin çoğunu taşıyor

Nature Geoscience ekibi, Labrador Denizi'ni kat eden şamandıra dizisindeki çok yıllı oksijen ölçerlere yeni kalibrasyon yordamları uygulayarak Atlantik Meridyenel Devrilme Dolaşımı'nın alt koluna giren oksijeni ölçtü. Yerel hava-deniz alışverişi yoğun Labrador Denizi suyuna yılda yaklaşık 4,1 teramol oksijen katıyor; derin konveksiyon ise yukarı akıntıda oluşan daha hafif sudan aynı yoğun katmanlara yılda yaklaşık 23,5 teramol taşıyor. Bu taşınım, derin Kuzey Atlantik'in büyük bölümünde biyolojik solunumu dengelemeye yetiyor; devrilmenin alt kolunun yoğunlaşmasına katkısı küçük olsa da Labrador Denizi bu okyanusun oksijen beslemesinin merkezine oturuyor. Yazarlar, derin Kuzey Atlantik'te ileride oksijen yitimi riskinin devrilmeyi sürükleyen etkenler kadar oradaki derin konveksiyona da bağlı olduğunu çıkarıyor. Tahmin iki yıllık şamandıra verisine dayanıyor.[2]

Toprak mikropları süperoksit kimyasıyla azot dioksit üretiyor

Mevcut modeller topraktaki azot dioksit akısını yalnızca çökelme yönünde ele alıyor. Nature Communications'ta bildirilen denetimli faktöriyel bulamaç deneylerinde doğal mikrop toplulukları azot monoksite maruz kaldıktan sonra steril kontrollere göre yaklaşık 10 kat daha fazla azot dioksit üretti; süperoksit derişimi üretim hızlarındaki değişimin yüzde 60'ını açıkladı. Süperoksit üretiminin NADH ile uyarılması azot dioksit oluşumunu 15 ila 26 kat artırdı; NADH oksidazın baskılanması üretimi başlangıç düzeyine geri çekti, süperoksit dismutaz ise yüzde 46 ila yüzde 71 azalttı. Toprağa peroksinitrit eklenmesi üst boşluktaki azot dioksiti yükseltti; yazarlar bunu ara basamağın doğrulanması sayıyor. Bu yolun, uydu gözlemleri ile modellenen toprak azot oksit salımları arasındaki farkı açıklamaya yardım edebileceğini öne sürüyorlar.[3]

Kaynakça

  1. Haber kaynağıNature GeoscienceÇin'in orman karbon yutağının çoğu, zaten orman olan arazide geri geldi↩
  2. Haber kaynağıNature GeoscienceDerin Kuzey Atlantik'e ulaşan oksijenin çoğunu Labrador Denizi'ndeki konveksiyon taşıyor↩
  3. Haber kaynağıNature CommunicationsToprak mikropları süperoksit kimyasıyla azot dioksit üretiyor↩
Uzay ve keşifEnerji dönüşümü ve iklim

Aynı masadan diğer analizler

Bilim masasındaki tüm Gündem analizlerini görüntüle →