Gen başlatıcıları dizide, sessiz bellek izleri hatırlatıcıda görünür oluyor
Yaklaşık 500.000 DNA varyantı gen başlatıcılarını öngören bir modeli besledi. Meyve sineği deneyinde ise unutulmuş görünen anı, uygun bir hatırlatıcıyla geri geldi.
Bilim··Gece
Model insan genlerinin yaklaşık yüzde 60'ındaki işareti buluyor
California Üniversitesi San Diego ekibi, genetik talimatın okunmaya başladığı bölgeyi işaretleyen başlatıcının yaklaşık 500.000 varyantını yüksek verimli dizilemeyle sınadı. Makine öğrenmesi modeli bu deneysel veriden dizi imzasını çıkardı. Genes & Development'taki çalışmaya göre insan genlerinin yaklaşık yüzde 60'ı bu öğeyi taşıyor. Araştırmacılar modelin bir gende başlatıcı bulunup bulunmadığına ilişkin güçlü öngörüler verdiğini bildiriyor. Araç dizi özelliklerini tanıyor; bir mutasyonun hücre içindeki gen okumasını nasıl değiştirdiğini doğrudan göstermiyor.[1]
Unutulmuş görünen sinek anısı 1 ila 2 saat sonra geri geldi
Friedrich Miescher Enstitüsü ile Basel Üniversitesi ekibi, bir T-labirentinde kokuyu hafif elektrik şokuyla eşleştirdi. Meyve sineklerindeki anı 1 ila 2 saat içinde sönerek unutulmuş göründü. Aynı koku özgün eğitim odasında şok olmadan yeniden sunulduğunda anı geri geldi; yanıltıcı bir hatırlatıcı geri çağrılan anıyı çarpıtabildi. Belirli sinir hücrelerini susturan ya da etkinleştiren genetik araçlar ile canlı hayvanda kalsiyum görüntüleme, etkin ve sessiz izlerin ayrı taşındığına işaret ediyor. Bulgular insan belleğine doğrudan aktarılamaz.[2]
İki deney görünmeyen işareti farklı biçimde sınadı
DNA çalışmasında önce yarım milyon varyant laboratuvarda sınandı, sonra model bu veriden bir dizi örüntüsü öğrendi. Bellek çalışmasında ise davranış, seçici sinir hücresi müdahaleleri ve kalsiyum görüntüleme aynı sessiz izin varlığını sınadı. İlk çalışma başlatıcı bulunma olasılığını öngörüyor ancak hücre içi sonucu ölçmüyor; ikincisi bir hayvan modelinde geri çağırmayı değiştiriyor ancak insan belleği hakkında hüküm vermiyor. Böylece iki kaynak da görünmeyen bir biyolojik işareti erişilebilir kılıyor ve ulaştığı sonucun sınırını kendi deney düzeni belirliyor.[1], [2]
