DNA'nın katlanması, T hücresi kimliği ile kök hücre ribozom üretimini yönlendiriyor
Fare hücrelerinde yapılan iki çalışma, genlerin çalışmasını DNA dizisinin ötesindeki fiziksel düzene bağlıyor. Bir süper güçlendiricinin silinmesi, T hücrelerinde Ets1-Fli1 bölgesinin üç boyutlu katını ve gen açılma zamanını bozdu. Embriyonik kök hücrelerde Tcf15'in azaltılması ise ribozomal DNA'yı kapalı bir duruma itti, ribozom üretimini yavaşlattı ve genom kararsızlığına eşlik etti. İnsan hastalıklarıyla bağ henüz sınanmadı.
Bilim··Akşam
Bir güçlendirici, iki bağışıklık geninin zamanını kuruyor
T hücreleri Th1 hücrelerine dönüşürken Ets1-Fli1 bölgesindeki DNA'nın üç boyutlu katı, iki genin ne zaman açılacağını belirliyor. Araştırmacılar farelerde süper güçlendirici bölgesini çıkardığında yapının düzeni dağıldı ve gen ifadesi örüntüsü de değişti. Sonuç, düzenleyici DNA öğelerinin yalnızca aynı bölgeyi bir arada tutmadığını; hücrenin kimlik kazanma sürecine fiziksel konumları üzerinden katıldığını gösteriyor. Bu düzenin yakınındaki genetik farklılıkların bağışıklık hastalıklarına yatkınlığı etkileyebileceği düşünülüyor, ancak çalışma insan hastalık verisiyle böyle bir bağ kurmadı.[1]
Tcf15, ribozomal DNA'yı çalışmaya açık tutuyor
Fare embriyonik kök hücrelerinde Tcf15 proteini, ribozomal DNA çevresindeki kromatini açık durumda tutuyor. Protein azaltıldığında DNA metilasyonu ve baskılayıcı H3K27me3 işareti belirgin biçimde yükseldi. Tcf15 bölgeye Tet2 ile Rbbp5 adlı iki epigenetik düzenleyiciyi birbirinden bağımsız olarak çağırıyor; Rbbp5 kolu öncül ribozomal RNA yazımını ve ribozom yapımını sürdürüyor. Ribozom üretimi aksadığında DNA eşlenmesi, hasar yanıtı ve onarımda görevli bazı haberci RNA'ların proteinlere çevrilmesi de bozuldu ve hücrelerde ağır genom kararsızlığı ortaya çıktı.[2]
İki sonuç da fare hücresinde sınanmış bir düzeni anlatıyor
İlk çalışma, aynı gen bölgesindeki uzak düzenleyici öğelerin uzayda nasıl bir araya geldiğine; ikincisi, ribozomal DNA çevresindeki kromatinin ne kadar açık kaldığına odaklanıyor. Birinde üç boyutlu kat bozulunca T hücresinin uzmanlaşma programı değişiyor; ötekinde kromatin kapanınca ribozom üretiminden DNA onarımına uzanan bir zincir aksıyor. İki deney de DNA dizisini tek başına açıklama olarak kullanmıyor ve fiziksel düzeni ölçülebilir bir değişken haline getiriyor. Kanıtın sınırı da ortak: sonuçlar fare hücrelerinden geliyor; insan hücrelerinde aynı bağlantı ve hastalıklarla doğrudan ilişki gösterilmiş değil.[1], [2]
