Tek CAR T infüzyonu, dirençli artritte 6 hastanın 3'ünü remisyona taşıdı
Standart tedavilere dirençli romatoid artriti olan 6 yetişkinin tümünde tek CAR T infüzyonundan sonra hastalık etkinliği azaldı; 3'ü remisyona girdi. Alzheimer araştırmaları ise APOE'den bağımsız çok soylu bir risk skorunu ve tau tohumlarının sertleşen hücre içi keselerden kaçışını izliyor. İlki karşılaştırma kolu olmayan küçük bir güvenlik çalışması; Alzheimer bulguları gözlemsel insan verileri ile solucan ve hücre modellerinden geliyor.
Bilim··Sabah
İlaçsız izlemde gerileyen artrit
COMPARE denemesinin rastgeleleştirilmemiş faz 1 bölümünde, standart tedavilere dirençli romatoid artriti olan 6 yetişkin hastalığı değiştiren ilaçları bıraktı ve kendi hücrelerinden üretilen CD19 hedefli CAR T tedavisini tek infüzyonla aldı. Hastalık etkinliği 36–52 haftalık izlemde hepsinde geriledi; 6 hastanın 3'ü DAS28-CRP ölçeğinde remisyona ve ACR70 yanıtına ulaştı. Çalışmanın asıl amacı ilk 4 haftadaki güvenliği sınamaktı. Sitokin salınım sendromu herkeste görüldü ancak derece 1 veya 2 düzeyinde kaldı; nörotoksisite görülmedi. Karşılaştırma kolunun ve geniş bir hasta grubunun bulunmaması, etkililik sonucunu erken aşamada tutuyor.[1]
Soy çeşitliliğini gözeten risk skoru
Nature Genetics ekibi, Alzheimer hastalığı için daha önceki poligenik risk skorlarının farklı soy topluluklarında tutarsız çalışması üzerine, APOE bölgesinden bağımsız çok soylu bir skor geliştirdi. Skor; Avrupa kökenli, Afrikalı Amerikalı, Karayipli Hispanik ve Doğu Asyalı toplulukların ilişkilendirme verileriyle kuruldu, bağımsız gruplarda sınandı ve birçok toplulukta hastalıkla ilişkili bulundu. Yüksek skor, daha zayıf bellek, yürütücü işlev ve dil başarımıyla; daha ağır nöropatolojik bulgular, daha küçük hipokampüs hacmi ve tau ile amiloid göstergelerindeki değişimlerle birlikte görüldü. Yazarlar bunu tek başına tanı koyan bir sınama yerine, daha geniş bir risk değerlendirmesinin parçası sayıyor.[2]
Tau tohumlarının hücre içi kaçış yolu
eLife çalışması, tau kümelerinin hücre içinde nasıl yayılabildiğini Caenorhabditis elegans ve insan hücre kültürü modellerinde inceledi. Sfingolipit metabolizması genleri susturulduğunda endolizozomal kese zarlarının akışkanlığı düştü ve yırtılmaları arttı. Biriken tau kümeleri sertleşmeyi ve hasarı ağırlaştırıp tohumlanmış tau kümelenmesini hızlandırdı. Doymamış yağ asitleri hücre modellerinde zar akışkanlığını artırdı, kese yırtılmasını ve tau tohumlanmasını azalttı; Caenorhabditis elegans'ta tauya bağlı sinir hücresi zehirlenmesini hafifletti. Bulgular solucan ve hücre kültürü düzeyinde; insanlarda tedavi etkisi ölçülmedi.[3]
