Eigen RadarBilim
Analiz

Sivrisineklerin taşıdığı larva öldürücü, yumurta sayısını yüzde 70 azalttı

Melbourne'deki rastgeleleştirilmiş saha denemesinde sivrisineklerin larva öldürücü ve mantarı üreme yerlerine taşıdığı istasyonlar, yumurta sayısını yüzde 70 azalttı; insan hastalığına ilişkin çözümleme sonradan yapıldı. Başka canlı model çalışmalarında, iki DOC geninden yalnız birini silmek mantarı neredeyse kısır bırakırken ikisini silmek bırakmadı; zebra balığındaki yaklaşık 3.000 bileşik taraması da enoksolonun etkisini HNF4 alfa adlı almaçla ilişkilendirdi.

Bilim··Sabah
Güneşli bir bahçede, su dolu sade bir kaptan gölete doğru beyaz tanecikler taşıyarak uçan sivrisinek.

Sivrisinek, ilacı kendi üreme yerine taşıdı

Melbourne çevresindeki rastgeleleştirilmiş saha denemesinde 6 bölgeye 8 hafta boyunca 100'er otomatik yayılım istasyonu yerleştirildi, 6 bölge ise kontrol olarak bırakıldı. İstasyonlara konan pyriproxyfen adlı larva öldürücü ile Beauveria bassiana mantarı, Aedes notoscriptus sivrisineklerinin bunları kendi üreme yerlerine taşımasına dayanıyor. Girişim bölgelerindeki yumurta sayısı kontrol bölgelerinden ortalama yüzde 70 düşük çıktı. İnsanlarda Buruli ülseri bildirimleri de girişim bölgelerinde daha azdı; ancak bu çözümleme deneme sonrasında tasarlandı, olgu sayısı azdı ve güven aralığı etkisizlik olasılığını dışlamadı. Sağlam birincil sonuç sivrisinek yumurtalarındaki düşüş.[1]

İki geni birden silince döllenme geri geldi

PLOS Biology araştırması, Sordaria macrospora mantarında STRIPAK adlı sinyal karmaşığıyla çalışan iletişim belirleyicisi proteinleri izledi. SmDOC1 veya SmDOC2 genlerinden yalnız biri silindiğinde meyve gövdesi oluşumu ağır biçimde bozuldu ve suşlar neredeyse kısır kaldı. İki gen birlikte silindiğinde ise gelişim ve döllenme yabanıl tip düzeyine döndü. Yakınlık haritalaması iki proteini feromon yanıtı MAP kinaz yolağının bileşenleriyle aynı çevrede buldu; maya iki melez deneyleri SmDOC1'in MEK2 ve MAK2 ile doğrudan etkileşimini destekledi. Sonuç, iki proteinin birbirinin yedeği olmaktan çok dengeli ve karşıt roller taşıdığı yorumunu güçlendiriyor.[2]

Zebra balığında meyan kökü bileşeni öne çıktı

eLife ekibi, apolipoprotein B taşıyan lipoproteinleri canlı zebra balığında ışıkla ölçen LipoGlo düzeneğiyle yaklaşık 3.000 bileşiği taradı. Lipoproteinleri düşüren 49 ayrı bulgudan 19'u ek ölçütleri geçti, 7'si ayrıntılı incelemeye alındı. Meyan kökü bileşeni enoksolon, lipoprotein düzeyini yalnızca HNF4 alfa almacının işlevsel biçimini taşıyan hayvanlarda anlamlı ölçüde düşürdü; HNF4 alfa engelleyicileri de düzeyi azalttı. En yüksek derişim balıkların gelişimini etkiledi ve enoksolonun insanlarda tansiyonu yükseltebilen başka etkileri biliniyor. Çalışma bir ilaç önerisi yerine, tüm hayvan taramasından etki yolunun nasıl çıkarılabileceğini gösteriyor.[3]

Kaynakça

  1. Haber kaynağıNature MicrobiologyMelbourne'de sivrisinek istasyonları yumurta sayısını yüzde 70 düşürdü, Buruli ülseri bildirimleri de geriledi↩
  2. Haber kaynağıPLOS BiologyMantarda SmDOC1 ya da SmDOC2'yi tek başına silmek kısırlığa yol açtı, ikisini birden silmek yol açmadı↩
  3. Haber kaynağıeLifeZebra balığında yürütülen LipoGlo taraması, 3.000 bileşik arasından meyan kökü bileşenini öne çıkardı↩