Bağırsak mantarı farelerde ışınım hasarını iki yoldan azalttı
Mucor racemosus, fare deneylerinde DNA onarımını destekleyen amino asitler sağladı ve bakteri metabolizmasını değiştirdi; insanlarda koruyucu bir etki henüz gösterilmiş değil.
Bilim··Sabah
Farelerde bağırsak hasarı azaldı
Araştırmacılar bağırsakta yaşayabilen iplikli mantar Mucor racemosus'u ışınıma maruz bırakılan farelerde sınadı. Mantar verilen hayvanlarda kontrol grubuna göre kilo kaybı, bağırsak iltihabı, oksidatif stres ve bağırsak bariyerindeki bozulma daha düşük ölçüldü. Mikropsuz yetiştirilen farelerde de hasar göstergelerinin azalması, etkinin yalnızca mevcut bağırsak bakterilerine bağlı olmadığını düşündürdü. Medical Xpress deney düzenini ve doku ölçümlerini ayrıntılandırırken ScienceAlert aynı temel sonucu bağımsız bir anlatımla aktarıyor.[1], [2]
İki metabolik yol öne çıktı
Hücre kültürü ve hayvan deneyleri iki olası mekanizma gösterdi. Mantarın ürettiği glutamat, aspartat ve lizin, ışınım görmüş bağırsak hücrelerindeki DNA onarımıyla ilişkilendirildi. Ayrı bir yolda mantarın ürettiği metiltiyoadenozin, Limosilactobacillus reuteri adlı bakterinin büyümesini ve metabolizmasını değiştirdi; bakterinin artırdığı metiyonin de bağırsak dokusundaki koruyucu etkiyle bağlantılıydı. Bu sonuçlar mekanizma için deneysel destek sağlıyor, ancak hangi yolun canlı bir insanda ne ölçüde etkili olacağını göstermiyor.[1], [2]
İnsanlarda koruma henüz sınanmadı
Çalışma fareler, hücre kültürleri ve mantar-bakteri ortak kültürleriyle sınırlı; insanda klinik deney yapılmadı. Mucor racemosus insan dışkısı veri kümelerinde saptansa da bu bulgu ışınıma karşı koruma kanıtı değil. Fermente peynir deneyi de bir beslenme önerisi oluşturmuyor. İki haber, özellikle kemoterapi veya ışın tedavisi gören bağışıklığı baskılanmış kişilerin mantar içeren gıdalardan enfeksiyon riski nedeniyle kaçınabildiğini hatırlatıyor. Güvenli bir uygulama için insanlarda doz, canlılık, etki ve enfeksiyon riski ayrı ayrı sınanmalı.[1], [2]
