Model, derin manto yansımalarını mineral yönlenmesiyle ilişkilendiriyor
Dalma-batma bölgelerinin altındaki bazı sismik yansımalar, bileşimde keskin bir değişim yerine minerallerin yönlenmesinden kaynaklanabilir. Tek bir hakemli benzetim çalışması, bridgmanitin derinlikle değişen deformasyonunu yaklaşık bin kilometredeki yapılarla ilişkilendiriyor. Hesaplanan dalga sinyalleri Batı Java altındaki bazı gözlemlere benziyor. Akışın geometrisi ve minerallerin katkıları için kullanılan kabuller, bu açıklamanın hangi bölgelere uygulanabileceğini sınırlıyor. Model yeni bir doğrudan manto ölçümü sunmuyor.
Bilim··Sabah
Kristal yönlenmesi derin yansımalara bir mekanizma sunuyor
Dalan tektonik levhaların altındaki sismik yansımalar, bazı yerlerde kimyasal bileşimde keskin bir sınır olmadan da yönlenmiş kristallerden doğabilir. 5 Ekim’de yayımlanan tek bir hakemli benzetim çalışması, bu olasılığı alt mantonun başlıca minerallerinden bridgmanit için inceliyor. Hesaplarda levha hareketi, mineral deformasyonu ve dalga yayılımı birleştirilerek orta manto derinliklerindeki yapılara ilişkin mevcut gözlemler araştırılıyor.[1]
Derinlikle değişen deformasyon dalga hızlarını farklılaştırıyor
Kristaller belirli doğrultularda yönlendiğinde dalgalar farklı yönlerde farklı hızlarla ilerleyebiliyor. Anizotropi denen bu özellik, modelde dalan levha çevresindeki bridgmanitin basınca bağlı deformasyonuyla birlikte hesaplanıyor. Oluşan doku, yaklaşık bin kilometre derinlikte ve güçlü deformasyonun görüldüğü bazı bölgelerde daha derinde yansıtıcı yapılar üretiyor. Hesaplanan hızlı ve yavaş kesme dalgalarının hızları yaklaşık yüzde 1,5 farklılaşıyor. Önerilen fiziksel mekanizma, faz değişimi, kimyasal bileşim veya sıcaklık içeren açıklamaları tamamlıyor.[1]
Model dalgaları Batı Java’daki bazı gözlemlere benziyor
Kristal dokularından hesaplanan sentetik dalga kayıtlarıyla, yansımaların saptanabilir olup olmadığı sınandı. Endonezya’daki Batı Java’nın altında yapılmış sismik ölçümlerle karşılaştırma, bazı yönsel özelliklerde nitel uyum verdi. Model bütün gecikme sürelerini aynı doğrulukla yeniden üretmedi. Çözünürlük, deformasyonun keskinliği ve dalga frekansı da yansıtıcı yapının görünürlüğünü değiştiriyor.[1]
Akış hesabı iki boyutlu kuruldu; dalga hesapları için üçüncü boyuta uzatıldı. Yönsel katkının baskın bölümünü bridgmanit sağlarken diğer mineral fazları aynı biçimde temsil edilmedi. Bu kabuller, yönlenmenin hangi sınırları açıklayabileceğine ilişkin yorumu sınırlıyor. Çalışma, derin mantodan örnek çıkarmak veya deprem tahmin etmek yerine yansımaların olası bir kökenini hesaplıyor.[1]
