Yapraktaki bir maya, başka bir mikroorganizmanın Arabidopsis yapraklarına yerleşmesini kolaylaştıran tiamin vitaminini salıyor. Tek bir hakemli çalışma, Avrupa’daki saha taramasını genetik müdahaleler ve bitki deneyleriyle birleştirerek bu alışverişi izledi. Maya da daha geniş bir mikrop topluluğu içinde ortağı bulunduğunda kalıcılığını artırdı. Basitleştirilmiş iki ortaklı koşullarda aynı yarar görülmedi. Çevredeki topluluk, bu ilişkinin sonucunu değiştiriyor; bulgu seçilmiş suşlarla yapılan deneylere dayanıyor.
Bilim··Sabah
Saha taramasındaki birliktelik bitki deneylerinde sınandı
5 Ekim’de yayımlanan tek bir hakemli çalışmada, besin paylaşımının yaprak üzerinde iki mikroorganizmanın birlikte kalmasını desteklediği bulundu. Toplam 347 bitki örneği incelendi; örnekler Avrupa’nın dört ülkesinde bulunan 15 doğal Arabidopsis alanından toplandı. Arabidopsis, çalışmanın model bitkisi. Gen işaretleyicileriyle bakteri, mantar, oomiset ve diğer ökaryotik mikroplar tarandı. Sahadaki birliktelikler kontrollü deneylere aday sağladı; olumlu görünen bazı birliktelikler, iki ortakla yapılan sınamalarda ters etki verdi.[1]
Maya, zar proteini aracılığıyla tiamin salıyor
Dioszegia hungarica mayası, kendi tiamin vitaminini üretemeyen ve bitkiye bağımlı bir oomiset olan Albugo laibachii’ye bu besini sağlıyor. Belirli bir maya suşu, DhPER1 zar taşıma proteini aracılığıyla tiamin salarak Albugo’nun yapraklara yerleşmesini kolaylaştırıyor. Genin ifadesi bozulunca yerleşmeyi destekleyen etki kayboldu; gen yeniden tamamlanınca geri geldi. Farklı maya suşları aynı desteği sağlamadı.[1]
DhPER1’in başka bir suşa aktarılması sonucu bütünüyle yeniden oluşturamadı. Gerekli gen, tek başına yeterli olmadı. Vitamin eklenmesi ve enfeksiyonun erken evresindeki RNA ölçümleri, beslenme bağlantısını destekledi. Gen dizilerinin karşılaştırılması, çevredeki yapısal farklar ve çeviriyle ilişkili özellikler, bu besin alışverişinin evrimine ilişkin önerilen yoruma ek kanıt sağladı.[1]
Diğer mikroplar mayanın elde ettiği yararı değiştiriyor
Doğal mikrobiyomun bulunduğu kontrollü bitki koşullarında Albugo’nun varlığı, mayanın 32 gün boyunca kalıcılığını destekledi. Yalnız iki ortağın bulunduğu koşullarda aynı yarar görülmedi. Topluluk içindeki rekabet, ilişkinin sonucunu değiştirdi. Bulgular model bitkideki seçilmiş suşları kapsıyor; tarla ölçeğinde bitki hastalığının denetimi veya ürün veriminde artış gösterilmedi.[1]
