Larvadaki bakteri sinyali erişkin meyve sineğinin tat tepkisini değiştiriyor
Larva döneminde karşılaşılan bakteriyel urasil, erişkin meyve sineklerinin bakteri hücre duvarındaki bir bileşenden kaçınmasını hazırlıyor. Tek bir hakemli laboratuvar çalışması, bağırsak ile duyu nöronu arasındaki bağlantıda gerekli basamakları belirledi. Larva dönemindeki müdahaleler erişkin tat tepkisini bozarken etkinin başkalaşım boyunca nasıl korunduğu açık kaldı. Bulgular meyve sineklerine ait; insanlarda aynı yolun işlediğini göstermiyor. Deneyler, erken mikrobiyal deneyimin sonraki davranışa katkısını inceliyor.
Bilim··Sabah
Erken bakteri deneyimi sonraki tat tepkisini etkiliyor
Erişkin meyve sinekleri, larva döneminde belirli bakterilerle karşılaştıktan sonra bakteri hücre duvarının bileşeni peptidoglikandan daha fazla kaçınabiliyor. 5 Ekim’de yayımlanan tek bir hakemli laboratuvar çalışması, bakterilerin saldığı urasili bu hazırlık için gerekli sinyal olarak belirledi. Deneylerde laboratuvar modeli olarak kullanılan Drosophila meyve sinekleriyle, erken mikrobiyal deneyimin sonraki duyu davranışına etkisi incelendi.[1]
Bağırsak sinyali larvadaki duyu nöronuna ulaşıyor
Mikroplardan arındırılmış koşullarda büyütülen larvalara urasil verilmesi, erişkin dönemdeki kaçınma tepkisini geri getirdi. Urasil salma yetenekleri farklı bakteri suşları da farklı sonuçlar verdi. Bağırsaktaki Duox enzimi azaltılınca hazırlık etkisi kayboldu. Deneyler, oksijen içeren ve kimyasal tepkimelere kolay katılan reaktif oksijen türlerinin bu yolda görev aldığını destekledi. Urasille karşılaşan larvaların oluşturduğu sıvı ortam, daha önce uyarılmamış larvaların duyu nöronunu etkinleştirdi; verici larvalarda Duox azaltılınca yanıt kayboldu.[1]
Larvanın ön ucuna yakın bir duyu nöronundaki TrpA1-B kanalı, gelişim döneminde gerekli bulundu. Kanalın larvada bozulması erişkin davranışını değiştirdi; erişkin dönemdeki müdahale aynı sonucu vermedi. Kalsiyum görüntülemesi, nöronun hidrojen peroksite yanıt verdiğini gösterdi. Bu maddenin dışarıdan verilmesi urasil etkisini tek başına oluşturamadı; yerel sinyalin ara basamakları açıklığa kavuşmadı.[1]
Serbest beslenmede de kaçınma görüldü
Serbest beslenme deneylerinde normal dişiler, peptidoglikan içeren şekerden kaçındı. Larvadaki mikrobiyal deneyimi olmayan ya da belirli TrpA1 işlevleri bozulan sinekler daha az ayrım yaptı. Böylece tepki, hortum uzatmanın ölçüldüğü deneyin dışında da görüldü. Etkinin başkalaşımda nasıl korunduğu bilinmiyor. Sinir devresi ve epigenetik mekanizmalar olası açıklamalar arasında, ancak hiçbiri kesinleşmedi. Drosophila’da belirlenen bağlantının insan beslenmesi ve tedavisi için olası karşılığı belirsiz.[1]
