Hakemli laboratuvar çalışmasında nar kabuğu özütü, asfaltın bağlayıcısı bitüme antioksidan katkı olarak eklendi. Katkılı örneklerde oksitlenmeyle ilişkili kimyasal değişimler azaldı ve yüksek sıcaklıktaki davranış iyileşti. Ağırlıkça yüzde 1,5 katkı dengeli sonuç verdi. Deney bağlayıcı örneklerini kapsıyor; gerçek yolların kullanım ömrünün uzadığını göstermiyor. Tek çalışma, nar işleme atıklarının bu amaçla değerlendirilebileceğine ilişkin laboratuvar bulgusu sunuyor.
Tek bir hakemli laboratuvar deneyinde nar kabuğu özütü, bitüm örneklerinde oksitlenmeyle ilişkili değişimleri azalttı. Bitüm, asfalt kaplamadaki taşları bir arada tutan bağlayıcı. Isı ve oksijen bu malzemeyi zamanla sertleştirip esnekliğini azaltabiliyor. Deneyde kullanılan özüt, antioksidan etkisi incelenen polifenolleri içeriyor; nar kabuğu doğrudan yol yüzeyine karıştırılmadı. Meyve işleme kalıntısı önce katkı maddesine dönüştürüldü.[1]
Deneyde katkısız bitüm ile farklı özüt yoğunlukları, kısa ve uzun süreli laboratuvar yaşlandırmasının öncesinde ve sonrasında karşılaştırıldı. Fiziksel özellikler, akma davranışı ve kimyasal değişimler birlikte ölçüldü. Katkıyla, yaşlanma sırasında asfalten payında görülen artış daha küçük kaldı. Kızılötesi incelemede oksitlenme izleri de izlendi: katkılı örneklerin karbonil ve sülfoksit göstergeleri daha az arttı. Sertlik ile yumuşama sıcaklığı da bağlayıcının davranışı için ek ölçütler sağladı.[1]
Yüzde 1,5 katkı, sertlik, yüksek sıcaklık başarımı ve işlenebilirlik bakımından dengeli sonuç verdi. Bu örneğin 110 santigrat derecedeki dönel viskozitesi yaklaşık yüzde 77 arttı; dolayısıyla oksitlenme direnciyle birlikte işleme koşulları da önem taşıyor. Ölçümler laboratuvar bağlayıcısına ait. Trafiğe açık bir yolun uzun süreli dayanıklılığı bu deneyde ölçülmedi. Özüt ile bitüm bileşenleri arasındaki moleküler etkileşimlerin ayrıntısı da ek kimyasal inceleme gerektiriyor.[1]
