Tek bir hakemli deney çalışmasında, tıklamalar arasındaki ortalama süre aynı tutulsa da diziliş değişince davranış ve beyin yanıtları ayrıştı. İnsan dinleyiciler ses örüntülerini ayırt etti. Uyanık sıçanlardaki ölçümler, dinleme bağlamına duyarlılığın işitme yolunun üst basamaklarında güçlendiğini gösterdi. İşitme korteksi geçici olarak susturulduğunda talamustaki duyarlılık da azaldı. Sonuç, hızlı seslerin işlenmesinde beyin bölgeleri arasındaki karşılıklı sinyallerin rolünü araştırmak için bir temel sunuyor.
İnsan dinleyiciler, kısa tıklamaların ortalama aralığı aynı kaldığında da farklı dizileri ayırt etti. Tek bir hakemli deney çalışmasında, aralıkların sırası değişince davranış ve sinir yanıtları ayrıştı. Ortalama süreyi sabit tutan düzenek, yalnız hızlı ve yavaş sesleri karşılaştırmak yerine zaman örüntüsünün etkisini araştırmayı sağladı.[1]
İnsanlarda kafa derisinden alınan elektroensefalografi, yani EEG, beklenen diziden sapan seslere verilen yanıtın bağlama göre değiştiğini gösterdi. Uyanık sıçanlarda beyin yüzeyindeki elektriksel etkinlik de örüntüler arasında ayrıştı. İnsan deneylerinde davranış ve EEG ölçüldü; sıçanlarda daha ayrıntılı ölçümler işitme yolu boyunca tek sinir hücrelerine uzandı.[1]
Dinleme bağlamına duyarlılık orta beyinde zayıftı. Sinyalleri aktaran talamusta ara düzeye çıktı; birincil işitme korteksinde daha güçlüydü. Korteksin yüzeye yakın katmanlarında örüntü etkileri derin katmanlardakinden daha belirgindi.[1]
İşitme korteksi geçici olarak etkisizleştirilince talamustaki duyarlılık azaldı. Müdahale, korteksten talamusa dönen sinyallerin rolünü destekliyor. Bu devre deneyi sıçanlarda yapıldı; aynı düzeyde insan hücreleri doğrudan ölçülmedi. Deneyler işitmenin temel işleyişini inceliyor. İnsan hastalıkları için bir tanı veya tedavi sınanmadı.[1]
