Eigen RadarBilim
Analiz

Yerinde atık su arıtımı, dışarı çıkan mikroplastiklerin yapısını değiştirdi

Pekin’de kanalizasyona bağlı olmayan iki tuvalet arıtma sistemi mikroplastiklerin önemli bölümünü tuttu. Çıkış suyundaki parçacıklar ise küçüldü, biçimleri düzensizleşti ve yüzeylerinde oksitlenme görüldü. Hakemli tek bir saha araştırması, plastik katkı maddelerindeki değişimleri de inceledi. Çalışma, cihazların ölçebildiği boyut aralığında parçacık sayısının yanı sıra arıtma sırasında gerçekleşen fiziksel ve kimyasal dönüşümleri izliyor.

Bilim··Gece
Ağaçlı, güneşli avluda tuğla duvarlı kamu tuvaletinin yanında, içinde su ve borular görünen yeşil atık su arıtma tankının kapağı açık.

İki yerinde arıtma sistemi çok sayıda plastik parçacığını tuttu

Çin’in başkenti Pekin’deki iki tuvaletin yerinde arıtma düzeneklerinde mikroplastikler incelendi. Hakemli tek bir saha araştırmasına konu olan bu düzenekler kanalizasyona bağlı değildi. Fangshan ve Pinggu ilçelerindeki sistemler yerel halka ve ziyaretçilere hizmet veriyordu. Araştırmacılar giriş ve çıkış sularını örnekleyip lazerli kızılötesi görüntülemeyle plastik parçacıklarını sınıflandırdı. Ölçülen parçacıklar yirmi mikrometreden büyüktü.[1]

Tutulma oranı yüzde 53,7 ile yüzde 77,1 arasındaydı. Malzeme sistemin katı bölümlerine geçebiliyor; çamur belirli aralıklarla başka bir arıtma tesisine taşınıyordu. Bir tesiste oksijensiz ve oksijenli arıtma tek aşamada yapılıyordu. İkinci tesis aynı işlemi iki aşamada yürütüyordu.[1]

Dışarı çıkan parçacıklar küçüldü ve biçimleri düzensizleşti

Çıkış suyundaki parçacıklar daha küçük ve daha düzensizdi; yüzeylerinde oksitlenme belirtileri görüldü. Kütle spektrometrisiyle olası plastik katkı maddeleri tarandı; ayrı ölçümlerde bazı ftalatlarda artış doğrulandı. İstatistiksel incelemelerde kimyasal profiller ile parçacık özellikleri arasındaki ilişkiler değerlendirildi. Böylece parçacık sayısındaki değişimin yanında, arıtmadan çıkan plastiğin durumu da izlendi.[1]

İki tesiste arıtma koşulları farklıydı

Suyun sistemlerde kalış süresi yaklaşık beş gün ile iki buçuk gündü. İlk işletme döneminde ileri ultraviyole ve elektrokimyasal birimler etkin değildi. Arıtma düzeniyle kalış süresindeki bu farklar, tesisler arasındaki karşılaştırmanın koşullarını belirliyor. Bulgular iki tesisi ve ölçülen boyut aralığını kapsıyor; insanlarda maruziyet ve sağlık etkileri değerlendirilmedi.[1]

Kaynakça

  1. Haber kaynağıNature CommunicationsYerinde atık su arıtımı, mikroplastikleri tutarken kalan parçacıkları değiştiriyor↩1↩2↩3↩4