Mikroplastiklerin suyla temas yüzeyinde reaktif moleküller oluştu
Hakemli bir laboratuvar çalışmasında altı yaygın plastik türünün suyla temasında tepkimeye yatkın moleküller oluştu. Deneylerde bu tepkimelerle protein kümelenmesi ve fare alyuvarlarındaki hasar arasında bağlantı kuruldu. Bulgular, plastiklerin olası zararları için kimyasal bir mekanizmaya işaret ediyor. Bu mekanizmanın insanlarda hastalık oluşumuna ne ölçüde katkıda bulunduğu ise henüz bilinmiyor.
Bilim··Gece
Tepkimeler suyla temas yüzeyinde başladı
Yaygın kullanılan altı plastik türünün suyla temas yüzeyinde, kolayca tepkimeye giren hidroksil radikalleri oluştu. Hakemli laboratuvar çalışması polipropilen, polietilen, polistiren, polivinil klorür, polietilen tereftalat ve polimetil metakrilatı inceledi. Tepkimeler elektron spin rezonansı adlı ölçüm yöntemi ve floresan görüntülemeyle izlendi. Suyu daha fazla iten yüzeyler genellikle daha yüksek kimyasal etkinlik gösterdi. Bu bulgu, suyla plastik arasındaki yüzeyin özelliklerini öne çıkardı.[1], [2]
Sulu karışımda boya parçalandı
Deneylerde kullanılan metil oranj boyası, polistiren içeren sulu karışımda zamanla parçalandı. Sınanan diğer çözücülerde aynı etki görülmedi. Moleküler benzetimler ve kuantum hesaplamaları, yüzeydeki su moleküllerinin düzeniyle elektriksel ortamın radikal oluşumunu nasıl kolaylaştırabileceğini araştırdı. Hesaplamalar, laboratuvar ölçümlerinin yanında olası bir açıklama sundu. Suyu itme özelliğiyle kimyasal etkinlik arasında gözlenen ilişki de bu mekanizmanın araştırılmasına yardımcı oldu.[1]
Protein ve fare hücreleriyle deneyler yapıldı
Ayrı deneylerde lizozim adlı protein kümelendi. Radikalleri etkisizleştiren kafein eklenmesi ve yüzeyin kaplanması kümelenmeyi azalttı. Farelerden alınan alyuvarların plastik parçacıklarıyla temasından sonra parçalanması da ölçüldü. Bulgular, proteinlere ve insan vücudu dışındaki hücrelere ilişkin. Mekanizmanın insanlarda hastalığa ne ölçüde katkıda bulunduğu bu deneylerle belirlenmedi. Bütün plastik ürünlerin aynı biçimde davranıp davranmadığı da açıklığa kavuşmuş değil.[1]
