Oksitosin sinyalinin engellenmesi farelerin birbirinden yiyecek tercihi öğrenmesini bozdu
Fareler, belirli kokuda yem yiyen başka bir fareyle karşılaşınca o kokudaki yiyeceğe yöneldi. Hakemli deney, beynin yan septum adlı bölgesinin üst kısmında oksitosin sinyalinin bu öğrenmeye katıldığını gösterdi. Bölgesel müdahaleler öğrenmeyi bozarken, alt kısımda aynı müdahale aynı sonucu vermedi. Deneyler kokuyla ilişkili yiyecek tercihini ve kontrollü fare karşılaşmalarını inceliyor.
Bilim··Öğle
Sosyal karşılaşma yiyecek seçimini değiştirdi
PLOS Biology’de yayımlanan hakemli deneyde, başka bir fareyle karşılaşmak hayvanın sonraki yiyecek kokusu seçimini değiştirdi. Araştırmacılar, beynin yan septum adlı bölgesinde oksitosin reseptörü sinyalinin sosyal yolla edinilen bu tercihe nasıl katıldığını inceledi. Önce gösterici fare kokulu yem yedi, ardından gözlemci fareyle karşılaştırıldı. Gözlemcinin daha sonraki yem seçimi, etkileşimden önce ölçülen koku tercihleriyle karşılaştırıldı. Böylece başlangıçtaki eğilim ile sonradan öğrenilen yönelim ayrıldı.[1], [2]
Üst bölge farklı yanıt verdi
Kalsiyum görüntüleme ve elektriksel kayıtlar, öğrenilen yiyecek kokusuna verilen sinir yanıtlarını izledi. Yan septumun üst kısmındaki hücrelerin kimyasal yöntemle susturulması tercihin edinilmesini bozdu. Alt kısımda yapılan aynı müdahale aynı sonucu vermedi. Üst bölgedeki etkinliğin genel olarak artırılması da tercihi tek başına daha fazla güçlendirmedi. Oksitosin reseptörünün bölgede ilaçla engellenmesi ve genetik olarak silinmesi, bu sinyalin öğrenmeye katıldığını ayrı müdahalelerle destekledi.[1]
Sonraki deneylerde ağırlıkla dişi fareler kullanıldı
Hücre deneylerinde reseptörün etkinleştirilmesi, bazı sinir hücrelerinin ateşleme hızını artırabildi. Reseptörü hedefleyen maddeler ayrı sinyal yollarını farklı etkileyebildiği için ek engelleme kontrolleri de kullanıldı. İlk karşılaştırmalarda her iki cinsiyet yer aldı; sonraki deneylerin çoğu dişilerle yapıldı. Bu düzende sosyal etkileşim, saldırganlık ve ilk tercihler cinsiyete göre değişebiliyor. İncelenen görev, kontrollü fare karşılaşmaları ve kokuyla ilişkili yem seçimiyle sınırlı kaldı; insanlarda beslenme davranışı veya klinik oksitosin kullanımı sınanmadı.[1]
