Ryugu minerallerinin kimyası, eski suyun az tuzlu olduğuna işaret ediyor
Getirilen Ryugu mineralleri, ana gövdedeki eski suyun Dünya denizlerine göre çok daha az çözünmüş tuz taşıdığını gösteriyor. Kimyasal ölçümler, minerallere bağlı elementlerle bir zamanlar suda çözünmüş olanları ayırıyor. Denge hesapları alkali ve indirgen bir ortamı, ardından donma ve buzun uzayda doğrudan gaza dönüşmesi olasılığını destekliyor. Bu yeniden kurma, incelenen ve suyla değişime uğramış kayaçlarla sınırlı.
Bilim··Gece
Minerallere bağlı tuz, eski su hesabını değiştiriyor
Ayrım, elementlerin kayaçta nerede bulunduğuyla başlıyor. Hayabusa2’nin getirdiği malzemede sodyum ve potasyum büyük ölçüde tabakalı silikat mineralleriyle ilişkili çıktı. Klorun çoğu lizardite bağlıydı. Dolayısıyla bütün bu elementleri geçmişte suda çözünmüş tuz saymak, minerale bağlı bileşenlerle çözünebilir bileşenleri ayıran hesaptan farklı bir eski su tablosu veriyor. İnceleme bu ayrımın sonuçlarını ölçüm ve modelle birlikte izliyor.[1], [2]
Analiz A0477 ve C0120 örneklerine odaklandı; bu örneklerin kimyasal izleri mineral standartlarıyla karşılaştırıldı. Yüzden fazla noktada elektron mikroprobuyla yapılan incelemeler ve X ışını soğurma ölçümleri, elementlerin bulunduğu kimyasal yapıları ayırmaya yardımcı oldu. Böylece asteroidin içinde hâlâ duran sıvı sudan örnek almak yerine, sulu değişimin ardından minerallerde kalan bileşenler değerlendirildi.[1]
Denge hesapları az tuzlu ve alkali suyu destekliyor
Araştırmacılar klorun yaklaşık yüzde 90’ını lizarditle ilişkilendirdi; yaklaşık yüzde 10’unu ise çözünebilir kabul etti. Ryugu için denge modeli, kilogram başına yaklaşık 7 milieşdeğer tuzluluk verdi. Bu, yeryüzündeki deniz suyunun yaklaşık yüzde biri. Yeniden kurulan pH değeri 10,3 ile 11,5 arasındaydı. Hidrojen bakımından zengin bir ortamla ilişkili indirgen koşullar da hesaplandı. Sayılar, geçmişteki sulu değişim ortamına ilişkin çıkarımları anlatıyor.[1]
Su ile kayaç arasında varsayılan oran değiştirildiğinde de çözeltiler güçlü alkali özellik gösterdi. Yine de bu oran ve çözünebilir klorun payı, eski suyun hesabını etkiliyor. Suyla değişime uğramış örnekler belirli bir kimyasal geçmişi sınırlandırıyor. Ana gövdenin her yerinde ya da gelişiminin bütün evrelerinde aynı su koşullarının bulunduğu sonucu buradan çıkmıyor.[1]
Donma, su kaybı için farklı bir yol sunuyor
Az miktarda çözünmüş tuz ve içeride tutulmuş hidrojen, yüzey buzunun altında sulu değişim yaşanması yorumuyla uyumlu. Bu yorumda su daha sonra donuyor ve buz uzayda doğrudan gaza dönüşüyor. Örneğin Bennu’nun buharlaşma mineralleri farklı bir su kaybı geçmişiyle karşılaştırma sağlıyor. Açıklanamayan kimyasal ayrıntılar ve model varsayımları karşılaştırmayı sınırlıyor. Çalışma kimyasal tepkimelere elverişli bir ortamı yeniden kuruyor; yaşam kanıtı bildirmiyor.[1], [2]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
