Klorun adresi
Ryugu’nun ana gövdesindeki suyun başına ne geldiği, asteroidin bugün kuru görünmesinden çıkarılamıyor. Sıvının buharlaşması ile önce donup ardından buzun doğrudan gaza dönüşmesi, geride farklı bir kimyasal miras bırakır. Hayabusa2 örnekleri üzerinde yayımlanan yeni çalışma, bu ayrımı klorun bulunduğu yere bakarak daraltıyor. Sonuç, suyun bir zamanlar var olduğuna yeni bir işaret eklemekten çok, o suyun nasıl bir ortamda bulunduğunu ve hangi yoldan kaybolmuş olabileceğini sınırlandırıyor.[1]
Önemli ayrım, kayaçta ölçülen toplam klor ile geçmişte suda çözünmüş klor arasında. Çalışma, klorun yaklaşık yüzde 90’ını lizardit mineraliyle ilişkilendiriyor; denge hesabında yaklaşık yüzde 10’luk bölüm çözünebilir kabul ediliyor. Toplam kloru çözünmüş tuz saymak, eski suyu gereğinden tuzlu gösterebilir. Buna karşılık mineraldeki payın büyüklüğü de doğrudan eski su örneği değildir: ölçülen katı fazdan geçmiş sıvıya geçmek için kimyasal bir model gerekiyor.[1]
Tuzluluk iki tarihçeyi ayırıyor
Bu ayrımla yeniden kurulan suyun tuzluluğu yaklaşık 7 milieşdeğer/kg; Dünya deniz suyunun kabaca yüzde biri. Hesaplanan pH 10,3–11,5 aralığında, indirgenme-yükseltgenme potansiyeli ise −0,5 ile −0,8 volt arasında. Böylece düşük tuzluluk, güçlü alkalilik ve indirgen ortam aynı açıklamanın parçaları oluyor. Elektron mikroprob ölçümleri ile X ışını soğurma tayfları elementlerin mineral içindeki durumunu sınarken, sayısal su koşulları bu ölçümlerin denge hesabıyla yorumlanmasından geliyor.[1]
Sıvı su buharlaşarak azalırken çözünmüş tuzlar yoğunlaşabilir ve buharlaşma mineralleri bırakabilir. Daha az tuzlu bir ortam ile hidrojenin tutulduğu indirgen koşullar ise buz örtüsü altında sulu değişim, ardından donma ve süblimleşme açıklamasıyla uyumlu. Çalışmanın tercih ettiği tarihçe bu. Yine de uyumluluk, bütün alternatiflerin elendiği anlamına gelmiyor: suyun kayaca oranı, klorun çözünebilir payı ve örneklerin temsil ettiği değişim evresi, çıkarımın dayandığı koşullar arasında.[1]
İki asteroid, tek bir geçmiş değil
Bennu örneklerinde görülen buharlaşma mineralleri, iki asteroidin su geçmişini tek bir kalıba yerleştirmemek gerektiğini gösteren karşılaştırma noktası. Ryugu için elde edilen düşük tuzluluk, başka bir asteroidin de aynı koşullardan geçtiğini söylemiyor. Örneklerin temsil ettiği ana gövde bölümü ve kimyasal evre farklı olabilir. Suyun kayaca oranı 1:1 yerine 3:7 alındığında güçlü alkaliliğin korunması bir duyarlılık sınaması; bütün tarihçenin bu değişkenden bağımsız olduğunun kanıtı değil.[1]
Burada daralan arama alanı, yaşamın varlığı değil, suyun kimyası ve kaybının fiziksel yolu. Alkali ortamın bazı cansız organik sentez yollarına elverişli olması, örneklerde yaşam bulunduğunu göstermiyor. Amonyumun fosfatlarda tutulması gibi açık kimyasal ayrıntılar da asteroidler arası karşılaştırmayı değiştirebilir. Belirleyici açık soru, düşük tuzlu ve indirgen ortamın ana gövdede ne kadar yaygın olduğu: bugün iki örnekte okunan değişim evresinin bütün su geçmişini temsil ettiği henüz söylenemiyor.[1]