Yavaş donmanın ayırdığı damla
Cassini, Enceladus'un güney kutbundaki buz püskürüğünden geçti; tanelerde tuz ve organik bileşikler vardı. Berlin Özgür Üniversitesi'nden gezegen bilimci Frank Postberg ile ekibi, Cassini ölçümlerini laboratuvar deneyleri ve modellerle yeniden kurdu. Okyanus yüzeyinde gaz kabarcığı patlayınca damla oluşuyor, buhar onu çatlaktan uzaya taşıyor. Donma anlık değil. Yavaş donma, aynı damlada sodyum klorürü sodyum karbonattan ayırıyor; organik madde damlanın başka yerine toplanıyor.[1]
Yükselişte donmuş damla yaklaşık 1000 km/h hıza çıkıyor. Buz çatlağının duvarına çarpınca birkaç mikrometrelik parçalara bölünüyor. Dışarı çıkan tanelerin çoğu, birbirinden ayrılmış tek bir derişik maddeden ibaret. Postberg, Enceladus'un kimya laboratuvarının yapacağı örnek hazırlığının büyük bölümünü üstlendiğini söylüyor.[1]
Arama tek taneye iniyor
Mikrobiyal madde o damlalardan birinde olsaydı, aynı yavaş donma onu tuzlardan ayırırdı. Parçalanmadan sonra madde, buz tanelerinin küçük bir bölümünde yüksek derişimde kalırdı. Püskürüğün tamamını tek sayıda toplayan bir ölçüm bu payı seyreltir. Okunacak yer, tekil tanedir. Postberg'in laboratuvarı, özel aygıtların tek bir püskürük tanesinde hücre maddesini seçip seçemediğini şimdiden sınadı.[1]
Ayrışma, okyanusun tamamının bileşimi yerine çatlak duvarındaki donmadan da gelebilir. Neredeyse saf tuz ya da neredeyse saf organik madde taşıyan tane, çıktığı suya ayrıca bağlanmalıdır. ESA'nın planlama aşamasındaki L4 görevi Enceladus'ta yaşam izi aramayı amaçlıyor. Gözlenecek işaret, bir tanede tuz, başka bir tanede organik madde birikmesidir; derişim, yavaş donma yolunun ürettiği derişimdir.[1]