Kanala göre değişen yol
Işık NO molekülünden bir elektron kopardığında geride kalan iyon farklı elektronik durumlarda bulunabiliyor. Aynı molekülden çıkan elektronlar böylece aynı saçılma yolunu izlemiyor. Yeni deneyde benim için belirleyici olan, bu ayrımın zamana çevrilebilmesi: elektronik kanalların faz farkı enerjiyle değişiyor. Molekülün potansiyeli, elektron dalgasının bazı bileşenlerini geçici olarak tutabiliyor. Biçim rezonansı denen bu davranış, elektronun serbestleşmesini yalnızca bağlanma enerjisiyle açıklayan bir resmin kaçırdığı ayrıntıyı görünür kılıyor.[1]
b kanalının temel X kanalına göre gecikmesi, düşük enerjide yaklaşık 60 attosaniyeden daha yüksek enerjide yaklaşık eksi 50 attosaniyeye geçiyor. İşaret değişimi, seçilen referansa göre fazın değişimini anlatıyor. Elektronun molekülde geçirdiği mutlak süreyi doğrudan okumuyoruz. Deney, aşırı morötesi ışıkla zayıf kızılötesi ölçüm alanının birlikte oluşturduğu iki fotonlu yolların girişimini kullanıyor. Ölçüm alanının katkısı hesaba katıldığında saçılma hesaplarının enerjiye bağlı eğilimi yeniden üretmesi, rezonans yorumuna dayanak sağlıyor.[1]
Buradaki model sınaması elektronik kanallar arasındaki farkta yatıyor. Tek bir ortak çıkış gecikmesi, ölçülen enerji bağımlılığını karşılamıyor; modelin moleküler potansiyelin kanala göre değişen etkisini taşıması gerekiyor. Yine de hesaplarla uyum, bütün olası etkileşimlerin çözüldüğü sonucunu vermiyor. Kuram bağımsız kanallar ve sabit çekirdek yaklaşımı kullanıyor. Kanallar arası bağlaşım ya da deneyin çözmediği yönelim farkları da daha ayrıntılı bir açıklamada rol oynayabilir. Rezonans açıklamasının gücü, bu sınırlı ölçümde somut bir faz eğrisini karşılamasında.[1]
Titreşimin çözülemeyen farkı
Molekülün titreşimi ikinci bir saat sunuyor. Araştırmacılar temel elektronik durumun farklı titreşim düzeylerini karşılaştırdığında, rezonans dışı aralıkta gecikme farklarını belirsizlikten ayıramıyor. Elektronik kanalda görülen ayrımın burada çözülmemesi, her hareketin aynı ölçüde görünür olmadığını söylüyor. Bu sonucu çekirdeklerin hareketsizliği diye okumuyorum. Karşılaştırma belirli titreşim düzeylerine, seçilen enerji aralığına ve tayfta birbirinden ayrılabilen çizgilere bağlı; üst üste binen zayıf çizgiler nicel çözümlemenin dışında kalıyor.[1]
Benim çıkardığım sonuç, elektron saçılmasını anlatan modelin iki gözlemi birlikte karşılaması gerektiği: elektronik duruma duyarlı bir gecikme ve bu deneyde titreşim düzeyleri arasında çözülemeyen fark. Yalnızca belirgin işaret değişimine uyan bir açıklama, ikinci gözlemi kendiliğinden açıklamış olmuyor. Tersine, titreşim farkının belirsizlik içinde kalması da titreşim etkisini bütün enerjilerden silemez. Daha küçük bir etki deneyin çözünürlüğünün altında kalmış olabilir. Sınır koyan bu ikili sonuç, moleküler hareketin hangi parçasının elektronun çıkışında ölçülebildiğini daha kesin tarif ediyor.[1]