Hakemli karşılaştırmada, kandaki tau sinyalinin beyin dışındaki dokulardan da etkilenebildiği bulundu. Ölçümden önce beyin kökenli tauyu seçmek, daha küçük bir örneklemde Alzheimer ile ALS arasındaki farkı belirginleştirdi. Ancak her tanısal karşılaştırma anlamlı biçimde iyileşmedi. Ek ayırma basamağının karmaşıklığı, yöntemin hemen yaygın bir tarama işlemine dönüşmesini sınırlıyor; sonuçlar bir tedavi denemesine dayanmıyor.
Tek bir hakemli çalışmada, kan ölçümünden önce beyin kökenli tau proteinini seçmek, Alzheimer hastalığıyla hareket sinir hücrelerini etkileyen amyotrofik lateral sklerozun, yani ALS’nin ayrımını belirginleştirdi. Serumun doğrudan incelendiği testlerde her iki hastalık grubunda da tau sinyalleri yüksekti. Seçici ayırmanın ardından yüksek değerler yalnızca Alzheimer grubunda kaldı. ALS ile hastalık kontrolleri arasında anlamlı fark görülmedi.[1]
Ana klinik karşılaştırmada hastalık kontrolü olarak 75 kişi yer aldı; Alzheimer grubunda 101, ALS grubunda ise 139 hasta vardı. İki aşamalı işlemde hastalık kontrol grubundan 39, ALS grubundan 50 ve Alzheimer grubundan 60 örnek değerlendirildi. Ölçümün önüne, antikor kullanarak beyin kökenli tauyu seçen bir ayırma basamağı eklendi. Alzheimer ile hastalık kontrolleri arasındaki zaten güçlü ayrım anlamlı ölçüde iyileşmedi. Gözlemsel karşılaştırmada bir tedavi denenmedi. Ek işlemin karmaşıklığı ve sınırlı erişilebilirliği, yaygın kullanıma ilişkin değerlendirmeyi de sınırlandırıyor.[1]
Beyin, omurilik ve kas örneklerinin kütle spektrometrisiyle incelenmesi, tau biçimlerinin dokular arasında farklı dağıldığını gösterdi. Beyinde beyin kökenli tau baskındı. Daha büyük bir tau biçiminin göreli payı ise kasta en yüksekti. Kastaki büyük tau biçiminde, proteinin 217 konumunun fosforlandığı belirlendi. Bulgular, kan sinyaline beyin dışındaki dokuların da katkıda bulunabileceğini destekliyor. Ancak dolaşımdaki her tau biçiminin doğrudan dökümü çıkarılmadı. Farklı örnek işleme yöntemleriyle elde edilen mutlak yoğunluklar da birbirinden farklıydı.[1]
