Çin’in Şenyang kentindeki bir montaj atölyesinin hakemli benzetimi, soğuk iklimde yalıtım ve havalandırma seçeneklerini karşılaştırdı. Duvarın ısı geçirgenliğindeki değişim, çatıda aynı aralıkta yapılan değişiklikten daha büyük bir ısıtma yükü farkı verdi. Dış hava artınca soğutma gereksinimi azalırken kışın ısıtma gereksinimi yükseldi. İşletme ölçümleri bulunmadığından sonuçlar gerçekleşmiş enerji tasarrufu olarak değerlendirilemiyor.
Hakemli bilgisayar çalışması, Çin’in kuzeydoğusundaki Şenyang kentinde büyük bir otomobil montaj atölyesinin ısıl yüklerini karşılaştırdı. Duvar yalıtımı için sınanan aralığın uçları arasında yıllık ısıtma yükü modelde yüzde 10,6 azaldı. Çatının aynı aralıkta karşılaştırılması yüzde 1,85 fark verdi. Bu sayılar benzetimdeki tasarım koşullarına ait; tamamlanmış bir yenilemenin veya ölçülmüş enerji tüketimi düşüşünün sonucu olarak okunamıyor.[1]
Dışarıdan alınan hava arttığında, modelde soğutma yükü düşerken kışın ısıtma gereksinimi büyüdü. Varsayılan ısı geri kazanım düzeyleri, etkin geri kazanımın sayısal olarak hesaba katılmadığı durumlarla karşılaştırıldı. Bina benzetimi ortamı DeST’ye çizimler ve yerel hava bilgileri girildi; duvar, çatı ve pencere özellikleri ayrı ayrı incelendi. Her karşılaştırmada tek özellik değiştirildi, diğer varsayımlar sabit kaldı. Böylece aynı binanın farklı tasarım koşullarındaki ısıl tepkileri ayrıştırıldı.[1]
Gerçek tüketim ve güvenilir üretim programları bulunmadığı için model, atölye ölçümleriyle ayarlanamadı; içerideki ısı kazançları sabit tutuldu. Üretim yoğunluğunun, iklimin, bina biçiminin veya denetim sisteminin değişmesi karşılaştırmayı etkileyebilir. Havalandırmanın hava kalitesi ve üretim açısından gerekleri de var; ısıl model bunları hesaplamadı. Çalışan bir tesiste değişikliğin sonuçlarını tahmin etmek için hava akışının ve enerji tüketiminin ölçülmesi gerekiyor.[1]
