Ultrason ve MR, parmak hareketinin kas içindeki bölmelerini ortaya çıkardı
On sağlıklı gönüllüde ultrasonla izlenen hareket, manyetik rezonans görüntüleriyle birleştirildi ve ön koldaki bir kasın dört iç bölmesi haritalandı. Üç boyutlu anatomi, farklı parmaklarla ilişkili bölgeleri ayırt ediyor. Önceki anatomi çalışmaları ve deri yüzeyindeki elektriksel etkinlikle yapılan karşılaştırmalar haritaları destekledi. Bulgular, el hareketini hesaplayan modellere daha ayrıntılı veri sağlıyor; hastalarda klinik yarar sınanmadı.
Bilim··Öğle
Tek ön kol kasında dört bölme
Araştırmacılar ön kolda bulunan, dört parmağı bükmeye yardımcı yüzeyel parmak bükücü kasın iç bölmelerini haritaladı. Çalışmaya sağ elini kullanan 10 sağlıklı gönüllü katıldı; grubun 8'i erkek, 2'si kadındı. Ultrason görüntüleri, parmaklarla ilişkili doku hareketinin yönlerini ayırt etti. Manyetik rezonans görüntüleme (MR), bu hareketli bölgelerin yerleştirileceği üç boyutlu anatomik çerçeveyi sağladı. Böylece farklı parmaklara karşılık gelen dört kas bölmesinin sınırları yaşayan insanlarda birlikte gösterilebildi.[1]
Lif yolları iç sınırlarla eşleştirildi
Difüzyon MR görüntülerinden kas liflerinin yönelimleri tahmin edildi. Lif yolları bölme sınırlarına göre yeniden kurulduğunda, tüm kasın tek parça sayıldığı hesaplara göre liflerin uzunlukları ile kasın fizyolojik kesit alanına ilişkin tahminler değişti. Oluşturulan düzen, daha önce yayımlanmış kadavra anatomisiyle uyumluydu. Deri yüzeyinden ölçülen elektriksel etkinliğin merkezleri de çoğunlukla karşılık gelen kas bölmeleriyle örtüştü. Bu karşılaştırmalar, görüntülerin farklı parmaklarla ilişkili yapıları ayırt etmesini destekleyen kanıtlar sağladı.[1]
Hareket modelleri için anatomik veriler
Haritalar, biyomekanik modellere her parmağın hareketine katkı veren yapı hakkında daha ayrıntılı bilgi sağlıyor. Kas kesit alanı ile kuvvet arasındaki ilişki ise zayıftı ve belirli bir parmak için kişiler arasındaki kuvvet farkını güvenilir biçimde öngörmedi. Ölçümler kontrollü bir el duruşuna bağlıydı; dokunun sıkışması veya kasların birlikte kasılması sınırları etkileyebilir. Küçük gönüllü grubu genellemeyi sınırlıyor. Hastalıklardaki kullanımlar için ayrıca doğrulama gerekiyor.[1]
