Bir yonga, kayıpları sınırlarken görünür ışığı gerinimle yönlendiriyor
Hakemli bir laboratuvar deneyi, ışığı az kayıpla taşıyan kılavuzlarla elektrikle çalışan mekanik eyleyicileri aynı yongada birleştirdi. Malzemedeki küçük biçim değişiklikleri, sürekli ısıtmaya gerek kalmadan görünür ışığın ilerleyişini ayarlıyor. Ölçümler, ışıkla çalışan devreler için denetlenebilir bileşenler ortaya koyuyor. Hesaplamalarda ele alınan daha büyük kuantum devreleri ise deneyde gösterilen donanımdan ayrı bir geliştirme aşamasında bulunuyor.
Bilim··Sabah
Mekanik gerinim ışığın yolunu ayarlıyor
Hakemli bir laboratuvar deneyinde, ışığı az kayıpla taşıyan silisyum nitrür kılavuzlar piezoelektrik eyleyicilerle birleştirildi. Bu parçalar elektrik alan uygulandığında biçim değiştiriyor. Oluşan küçük mekanik gerinimler, görünür ışığın fazını, yani dalga döngüsündeki konumunu ayarlıyor. Böylece ışıkla çalışan devrenin ayarı sürekli ısıtmaya gerek kalmadan değiştirilebiliyor. Isıyla çalışan ayarlayıcılar hem sürekli güç tüketebiliyor hem de sıcaklığı komşu bileşenlere taşıyabiliyor. Yeni düzenek bu gereksinime mekanik bir çözüm getiriyor.[1], [2]
Ölçümler düşük kayıpla hızlı ayarı birleştiriyor
Ekip, 780 nanometre dalga boyunda metre başına yaklaşık 2,6 desibel yayılım kaybı ölçtü. Her spiral faz kaydırıcıdaki kayıp yaklaşık 0,63 desibeldi. Ölçülen yanıtın bant genişliği yaklaşık yedi megahertz oldu. Üretimde yüksek sıcaklıkta tavlama gerektirmeyen ve geleneksel yonga fabrikalarıyla uyumlu bir yaklaşım kullanıldı. Ancak çekirdeğin kalınlığı, ışık kaybı ve gerinime duyarlılık arasında tasarım seçimleri yapılması gerekiyor. Bu gereksinimler birlikte gözetiliyor.[1]
Büyük kuantum devreleri sonraki aşamada kalıyor
Işık yollarını birleştiren, yeniden ayarlanabilir girişimölçer elemanları deneysel olarak gösterildi. Hesaplamalar ise daha düşük kayıpların büyük devrelerde dolanık durum üretimini nasıl etkileyebileceğini inceledi. Bu hesaplamalardaki bütün devreler kurulmuş değil. Platform, görünür ışık kaynaklarını, atom sistemlerini ve bellekleri bağlayabilecek bir bileşen olarak ele alınıyor. Kaynakları, algılayıcıları ve çok sayıdaki diğer parçayı aynı sistemde bütünleştirmek ayrı bir mühendislik çalışması gerektiriyor. Deneyde ölçülen faz denetimi, büyük bir kuantum bilgisayarın çalıştırılması anlamına gelmiyor.[1]
