Sarı Irmak’ta yüksek akış mikroplastiklerin derinlik dağılımıyla ilişkili
Çin’in Gansu eyaletinde bir yıl boyunca alınan örnekler, Sarı Irmak’taki mikroplastiklerin mevsime ve derinliğe göre değiştiğini gösterdi. Akışın yüksek olduğu aylarda yüzey suyunda parçacık yoğunluğu daha yüksek, tortuda daha düşüktü; farklı derinliklerdeki su örnekleri birbirine daha çok benzedi. Hakemli gözlemsel araştırma, yüzey suyundaki mekânsal değişimleri nüfus yoğunluğuyla da ilişkilendirdi; tek tek parçacıkların kaynağını belirlemedi.
Bilim··Gece
Su ile tortuda ters mevsimsel örüntüler görüldü
Çin’in Gansu eyaletindeki Sarı Irmak’ta yürütülen hakemli gözlemsel araştırmada, mikroplastik yoğunlukları akışa ve derinliğe göre değişti. Haziran, temmuz, ekim ve kasım aylarında yüksek akışla birlikte yüzey suyunda daha fazla, tortuda ise daha az parçacık bulundu. Bu aylarda yüzey ve orta derinlikteki su örneklerinin yoğunlukları da birbirine yakındı. Düşük akışlı aylarda dikey farklar daha belirginleşti. Ölçülen parçacık dağılımı, nehrin değişen koşullarıyla ilişkiliydi.[1]
Bir yıllık örnekleme ana kolu ve yan kolları kapsadı
Örnekleme, ana kolda beş noktayı ve Huangshui, Tao, Zuli yan kollarında birer noktayı kapsadı; 2023 boyunca her ay üç kez yapıldı. Ana koldaki yıllık ortalama yoğunluk yüzey suyunda metreküpte yaklaşık 1503, orta derinlikte metreküpte 1122 parçacıktı. Tortuda kilogram başına 207 parçacık bulundu. Suda lifler, tortuda kırıntılar daha yaygındı. Tanımlanan parçacıkların çoğu 1000 mikrometreden küçüktü. Böylece aynı nehirdeki farklı ortamlar ayrı ayrı karşılaştırıldı.[1]
Mekânsal farklar nüfus yoğunluğuyla ilişkilendirildi
Nüfusun daha yoğun olduğu bölgelerde yüzey suyundaki mikroplastik yoğunluğu daha yüksekti. Tortudaki mekânsal farklar hem nüfus yoğunluğu hem ortalama akışla ilişkilendirildi. Araştırmacılar mevsimsel örüntüleri açıklarken, güçlü akıntıların parçacıkları yeniden suya karıştırıp taşımasını tartışıyor. Bu istatistiksel ilişkiler her parçacığın kaynağını belirlemiyor. Plastiklerin tanımlanmasında kızılötesi spektroskopisi kullanıldı; örneklerin lif bulaşmasına ilişkin düzeltmesi laboratuvar ölçümleriyle yapıldı. Örnekleme biçimi ve parçacık boyutu eşikleri, diğer nehirlerle karşılaştırmayı sınırlandırıyor.[1]
