Oluklu köpük çekirdeğin çevrilmesi, hakemli laboratuvar deneylerinde kompozit panellerin eğilme dayanımını değiştirdi. Oluklu taraftan yüklenen paneller, ters yerleşime göre kırılmadan önce daha fazla yük taşıdı. Olukları dolduran reçine içeride destekler oluşturdu. Deneylerle birlikte yürütülen bilgisayar benzetimi de seçilen bir düzende gözlenen başlıca hasar biçimini yansıttı; karşılaştırma, çekirdeğin yüklenen yüzünün etkisini inceledi.
Aynı tür köpük çekirdek, uygulanan yükün hangi yüzüne geldiğine göre farklı davrandı. Oluklu yüz üstte tutulduğunda panellerin kırılma yükü, bu yüzün ters çevrildiği düzene göre yüzde 24–38 arttı. Çekirdek için hesaplanan görünür nihai kayma gerilmesi de yükseldi. Üretim sırasında oluklara giren epoksi reçine, tamamlanan yapının içinde destekler oluşturdu.[1]
Araştırmacılar, karbon veya cam lifli dış tabakaların arasında 10 mm kalınlığında PVC köpük çekirdek bulunan panelleri denedi. İncelenen düzenler arasında karbon lifli dış yüzeyler en yüksek eğilme direncini verdi. Hasar, üst tabakada basınç altında oluşan yerel buruşmayla başladı ve yükün uygulandığı noktaların altında ezilmeye ilerledi. Olukların yerleşimi, yüklenen bu yüzeyin yakınındaki direnci değiştirdi.[1]
Deney programı çekme, basınç ve eğilme davranışlarını kapsadı. Ekip, çekme için 15, basınç için 27 ve eğilme için 72 numuneyi inceledi. Böylece hem yapıyı oluşturan malzemeler hem de bir araya getirilen paneller değerlendirildi. Hakemli araştırma Scientific Reports’ta yayımlandı.[1]
Üç boyutlu benzetimde reçine dolu oluklar ve dış tabakayla çekirdek arasındaki bağlantı temsil edildi. Üç noktadan eğilen, karbon yüzeyli örnek düzende hesaplanan en yüksek yükün deneyden farkı yüzde 2,6, başlangıç rijitliğinin farkı yüzde 6 oldu. Öngörülen hasar, laboratuvardaki panelin kırıldığı üst tabakada yoğunlaştı.[1]
