Amerikan uzay kurumu NASA’nın aktardığı hakemli araştırmalar, gelecekteki bir uzay gözlemevinin çift beyaz cücelerin çevresindeki gezegenleri nasıl arayabileceğini inceliyor. Gezegenin çekimi, yıldızların kütleçekim dalgası sinyalinde küçük bir değişim bırakabilir. Çalışmalar yeni bir gezegen keşfi duyurmuyor; kızılötesi ışık ve konum gözlemleriyle birlikte kullanılabilecek arama olanaklarını modelliyor. Amaç, yıldızların ileri evrim aşamalarından sonraki gezegen sistemlerini araştırmak.
Amerikan uzay kurumu NASA, yıldız kalıntısı olan çift beyaz cücelerin gezegenlerini aramaya yönelik hakemli araştırmaları duyurdu. Bir gezegenin çekimi, yıldız çiftinin hareketini biraz değiştirerek kütleçekim dalgalarına küçük bir salınım ekleyebilir. Çalışmalar yeni bir gezegen keşfi açıklamıyor; olası bir aramanın ölçüm koşullarını modelliyor. Buradaki haber, NASA’nın duyurusu ve ona eşlik eden bilimsel makaleye dayanıyor.[1]
Arama için, Avrupa Uzay Ajansı’nın NASA katkısıyla geliştirdiği Lazer Girişimölçer Uzay Anteni, kısa adıyla LISA düşünülüyor. Üç uzay aracı, birbirinden iki buçuk milyon kilometre uzakta çalışacak biçimde tasarlanıyor. Lazer bağlantıları, aralarındaki uzaklığın çok küçük değişimlerini ölçecek. Fırlatma 2030’ların ortasında planlanıyor. Dar yörüngelerde dönen beyaz cüce çiftlerinin, gözlemevinin inceleyeceği sürekli kütleçekim dalgası sinyallerinin önemli kaynakları arasında olması bekleniyor.[1]
Eşlik eden makale, gezegenin kızılötesi ışıması ile yıldızların konum salınımını tamamlayıcı gözlemler olarak inceliyor. Hesaplar, dört yıllık görev ile on yıllık gözlem süresini karşılaştırıyor. Kızılötesi fazlalık tek başına gezegenin varlığını göstermeyebilir; yıldızlar arasındaki madde aktarımı da ışığa katkı verebilir. Parametre belirsizlikleri ve sistematik hatalar, iyimser modellerin öngördüğü duyarlılığı azaltabilir. Farklı ölçümlerin birleşmesi, yıldızların ileri evrim aşamalarından sonraki gezegen sistemlerini incelemeye yardımcı olabilir.[1]
