Bağımsız yeniden oluşturma, M87* çevresindeki halkayı ortaya çıkardı
M87* kara deliğinin çevresindeki halka, Olay Ufku Teleskobu’nun mevcut gözlemleri üzerinde yapılan bağımsız ve hakemli analizde yeniden elde edildi. Teleskopların ayar hatalarına dayanıklı ölçümler kullanan yöntem, 2017, 2018 ve 2021 verilerinde genel biçimi ortaya çıkardı. Sonuç halkanın varlığını desteklerken genişliği ve merkez parlaklığı gibi daha ince özellikler, görüntüyü oluşturmak için seçilen yöntemlerden daha fazla etkileniyor.
Bilim··Gece
Mevcut teleskop verileri halkayı yeniden ortaya çıkardı
Messier 87 gökadasının merkezindeki süper kütleli kara delik M87* çevresindeki halka, bağımsız analizde yeniden ortaya çıktı. Nature’da yayımlanan hakemli makale, yeni gözlemler yerine Olay Ufku Teleskobu’nun 2017, 2018 ve 2021 yıllarına ait kamuya açık ölçümlerini yeniden inceledi. Farklı bir yeniden oluşturma yöntemiyle elde edilen genel halka biçimi, bilinen görüntüyle uyumlu bulundu. Çalışmanın konusu, gökyüzünden yeni bir görüntü almak yerine aynı ölçümlerdeki yapının başka bir çözümleme yolunda da belirmesiydi.[1], [2]
Teleskop, Dünya’nın farklı yerlerindeki radyo gözlemevlerini gezegen ölçeğinde sanal bir açıklıkta birleştiriyor. Ancak bu açıklık bütünüyle dolu değil; tek tek teleskopların sağladığı ölçümler arasında büyük boşluklar kalıyor. Görüntünün seyrek bilgilerden yeniden oluşturulması gerekiyor. Teleskopların ayarlanması ve görüntüleme tercihleri sonucu etkileyebiliyor. Önceki yeniden çözümlemelerin bir bölümünün halkaya itiraz etmesi, birçok başka çözümlemenin ise onu elde etmesi bu yöntem sorununu önemli kılmıştı.[1]
Ayar hatalarına dayanıklı ölçümler biçimi sınırlandırıyor
Yeni yaklaşım, kapanış değişmezleri adı verilen ölçüm bileşimlerinden yararlanıyor. Bunlar, istasyonlara özgü ayar hatalarını ortadan kaldırırken biçime ilişkin bilgiyi koruyor. Üretici model, bu ölçümlerden aday görüntüler oluşturuyor; eğitiminde gökbilim dışındaki görüntüler de yer alıyor. Ek bir sınamada eğitimden geometrik şekiller çıkarıldığında da halka yeniden elde edildi. Bu sınama, eğitim malzemesindeki basit bir şekil eğiliminin sonucu açıklayıp açıklayamayacağını araştırdı. Elle belirlenmiş bir halka kullanılmaması, modelin öğrendiği bütün istatistiksel varsayımların yok olduğu anlamına gelmiyor.[1]
Ekip, farklı görüş alanları ile çok sayıda ayrı yeniden oluşturmayı karşılaştırdı. Halka, en iyi gözlem verilerinde en açık biçimde korundu; kapsamın daha zayıf olduğu verilerde belirsizlik arttı. Halkanın genişliği, merkez parlaklığı ve çevresindeki yaygın salınım, görüntü oluşturma tercihlerine daha duyarlıydı. Genel halkanın farklı denemelerde korunması, bu ince özelliklerin hepsinin kara delik çevresinin değişmez iç özellikleri olarak okunmasına yetmiyor.[1]
Açısal çap, varsayımlara bağlı kütle tahminini destekliyor
Ölçülen açısal çap 42,2 ± 1,5 mikro yay saniyesi. Uzaklık ve fiziksel ölçekleme varsayımlarıyla bundan 6,5 ± 0,5 milyar Güneş kütlesi çıkarılıyor. Açısal ölçümle kütle çıkarımı ayrı adımlar: görünür boyutu kütleye çevirmek, bu ek girdileri gerektiriyor. Çözümleme kara deliğin dönme büyüklüğünü sınırlandıramıyor. Kamuya açık veri ve kodlar, yöntemlerin karşılaştırılmasına ve daha küçük, daha az kararlı görüntü özelliklerinin yeniden incelenmesine olanak veriyor.[1]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
