Brezilya’da yaban hayvanlarının kanındaki mikroplastik, insan baskısıyla ilişkili
Brezilya’da tapirlerin ve dev karıncayiyenlerin kanındaki mikroplastik yoğunluğu, insan baskısı ve yapılaşmaya yakınlıkla ilişkili çıktı. Hakemli gözlemsel araştırma, farklı alanlarda kan ölçümlerini hayvanların izlenen hareketleriyle eşleştirdi. Parçacıklar uzak yaşam alanlarında da saptandı. Hayvanın dolaştığı alandaki en yüksek insan baskısı, ortalama baskıya göre kandaki yoğunlukla daha belirgin bir ilişki gösterdi.
Bilim··Gece
Brezilya’da kan ölçümleri hareket verileriyle eşleştirildi
Brezilya’da tapirlerin ve dev karıncayiyenlerin kanındaki mikroplastikler, yaşam alanlarındaki insan baskısıyla ilişkili çıktı. Hakemli gözlemsel araştırma, kan ölçümlerini hayvanların izlenen hareketleriyle eşleştirdi. Yapılaşmaya ve atık yönetim tesislerine yakın hayvanlarda daha yüksek yoğunluklar görüldü. Parçacıklar görece uzak alanlarda yaşayan hayvanlarda da bulundu. Böylece bulgu, yalnız yoğun insan etkinliğinin hemen yanında yaşayan yaban hayvanlarıyla sınırlı kalmadı; farklı ölçüde değiştirilmiş yaşam alanları arasında karşılaştırma yapılabildi.[1], [2]
Ekip, Şubat 2021 ile Kasım 2022 arasında 26 ova tapirinden ve 21 dev karıncayiyenden örnek aldı. Alanlar arasında Brezilya’nın Amazon bölgesindeki ormansızlaşma kuşağı, Cerrado savanasındaki tarım ve doğal alan mozaiği ile Pantanal sulak alanındaki bir sığır çiftliği bulunuyordu. Örnek alınan 47 hayvanın 40’ında, yaşam alanı kullanımını çözümlemeye yetecek uydu konum verisi vardı. Kan ölçümleriyle hareket çözümlemesi bu nedenle birbiriyle örtüşen, ancak büyüklüğü aynı olmayan gruplara dayanıyor.[1]
En yüksek baskı daha belirgin ilişki gösterdi
Arazinin ne ölçüde değiştirildiği, standart bir insan ayak izi göstergesiyle değerlendirildi. Hayvanın dolaştığı alan içindeki en yüksek baskı, kandaki mikroplastik yoğunluğuyla istatistiksel olarak belirgin bir ilişki gösterdi. Ağırlıklı ortalama maruziyette aynı açıklıkta bir ilişki bulunmadı. Yapılaşmaya ve atık tesislerine yakınlık da daha yüksek yoğunluklarla ilişkiliydi. Bu ayrım, hayvanın daha geniş dolaşım alanındaki yüksek maruziyet noktalarının önem taşıyabileceğine işaret ediyor. Gözlemsel tasarım, belirli bir noktayla ölçülen yük arasında nedensellik kurmuyor.[1]
Parçacıklar hayvanlar arasında değişiyor ve uzak alanlara ulaşıyor
Konfokal Raman spektroskopisi, 1 mikrometreden büyük parçacıkları ışıkla etkileşimlerinin oluşturduğu izlerden ayırt etti. İncelenen 17.165 parçacığın 2.815’i mikroplastik olarak sınıflandırıldı. Dört hayvan dışında tümünde saptanabilir parçacık bulundu. Plastik türlerinin bileşimi ve parçacık miktarı bireyler arasında değişiyordu. Ölçümler, örneklenen memelilerin bedeninde maruziyeti ortaya koydu; bu yoğunluklarla birlikte klinik hastalık belirtileri veya doku hasarı sonuçları ölçülmedi.[1]
Pantanal’da yapılaşmadan kilometrelerce uzakta yaşayan hayvanların kanında da mikroplastikler vardı. Hava yoluyla taşınma, su hareketleri ve yağış, uzaklara yayılmayı açıklayabilecek yollar arasında bulunuyor; çalışma tek tek parçacıkların nereden geldiğini izlemedi. Çevreden alınan örnekleri kan ölçümleriyle eşleştirmek, bu yolların daha doğrudan incelenmesini sağlayabilir. Gözlenen ilişkiler iki tür ve sınırlı sayıdaki bireyi kapsıyor; bütün karasal yaban hayvanlarında aynı maruziyet deseninin bulunduğu sonucunu vermiyor.[1]
