Küçük protein birliktelikleri büyük kümeler olmadan kanser sinyali başlatabildi
Hücre kültürü ve fare deneylerinde, kanser gelişimini destekleyen birleşim proteinleri büyük, görünür kümeler oluşturmadan sinyal iletebildi. Araştırmacıların tasarladığı protein çiftleri güçlü sinyal vererek küçük birlikteliklerin etkisini büyük birikimlerden ayırdı. Tek çalışmadaki modeller, sinyalin başlamasında küçük protein birlikteliklerinin yeterli olabildiğini gösterdi. Büyük yoğunlaşmaların hücre içindeki düzenleme veya sinyalin zamanlaması gibi başka işlevleri olabileceğini de açık bırakıyor.
Bilim··Sabah
Görünür yoğunlaşma olmadan güçlü sinyal oluştu
Kanserle ilişkili birleşim proteinleri, büyük ve görünür yoğunlaşmaların dışında da sinyal iletebildi. Genetik yeniden düzenlenmeyle farklı protein parçaları birleşerek bu yapıları oluşturuyor. Araştırmacılar EML4–ALK adlı birleşim proteininin dört biçimini insan hücre hatlarında izledi. Hücredeki yoğunlaşma miktarıyla sinyal gücü düzenli biçimde birlikte artmadı. Bazı hücrelerde proteinin görünür birikimi çok az olmasına karşın güçlü sinyaller ortaya çıktı.[1]
Tasarlanan çiftler küçük birlikteliklerin etkisini ayırdı
Ekip küçük birliktelikleri doğrudan sınamak için ALK veya RET adlı sinyal enzimlerinin parçalarını içeren yapay proteinler tasarladı. Protein çiftleri, büyük yoğunlaşmalar oluşturmadan güçlü etkinlik gösterdi. Sürekli etkinleştirilmiş bazı tekli protein yapıları da sinyal gönderdi. GRB2 adlı yardımcı proteinin artırılması yoğunlaşmayı destekledi, ancak sinyalde buna denk bir artış oluşmadı. Bu deneylerle hücre içinde sinyal taşıyan Ras–Erk yolunun etkinleşmesi için gereken koşullar araştırıldı.[1]
Hücre ve fare modelleri bulguların kapsamını belirliyor
Yoğunlaşma oluşturmayan yapılar, kültürde hücrelerin dönüşümünü ve bağışıklığı baskılanmış farelerde deri altına verilen hücrelerden tümör gelişmesini destekledi. Bu tek çalışmanın kapsamını yapay sistemler ile hayvan modelleri belirliyor; insanlarda tedavi sonuçları değerlendirilmedi. Bazı deneylerde rastgele atama ve kör değerlendirme uygulanmadı. Sınanan etkinleşme deneylerinde büyük birikimlere gerek kalmazken, yoğunlaşmaların sinyal zamanlaması, hücre içi düzenleme veya belirli doku ortamlarındaki olası görevleri açık araştırma konuları olarak kaldı.[1]