Yakınsama çizgisi
NVIDIA’nın PET deneyinde 539 atomlu Cantor alaşımı, hesaplama hızının kolayca gözden kaçırdığı bir ayrımı görünür kılıyor. Atomların konumunu, üzerlerindeki kuvvetler yeterince küçülene kadar değiştiren FIRE2 eniyileyicisi kullanılıyor. FP32 temel koşulu hedefe 218 adımda ulaşıyor; TF32x3 tekrarları 218 ile 222 adım arasında bitiyor. Tek geçişli TF32 ise 500 adımlık sınırda tamamlanmıyor. Sınır 1000 adıma çıkarıldığında da yakınsama sağlanmıyor. Araştırmacının istediği sonuca varamayan yol için her adımın daha kısa sürmesi, tamamlanmış bir hesap üretmiyor.[1]
Bu karşılaştırmada benimsediğim ölçüt, aynı kuvvet eşiğinde sonuca ulaşan bütün hesap. Şirketin sınadığı eşik 0.001 elektronvolt/angstrom. Süreyi bu koşula bağlamak, sayısal yöntemin bilimsel işi ne ölçüde koruduğunu soruyor. Adım başına işlem miktarı ile bitmiş yapı gevşetmesi farklı ölçüler. PET üzerinde görülen ayrışma, bunlardan hangisinin kullanıldığını bilmenin neden gerekli olduğunu gösteriyor. Araştırmacı açısından kullanılabilir sonuç, hesap süresiyle birlikte bu bitirme koşulunu da içeriyor.[1]
Hassasiyetin izlediği yol
PET, atomlar arası etkileşimi öğrenen bir model. Yeni teknik çalışma, matris çarpımlarını düşük hassasiyetli parçalardan kurup FP32 sonucunda birleştiriyor. TF32x3 yaklaşımı, tek geçişli TF32 ile aynı hesap yolunu izlemiyor. Modelin girdileri, ağırlıkları ve çıktıları FP32 olarak kalıyor; yeniden eğitim gerekmiyor. Bu tasarım, hesaplama biçiminde yapılan değişikliğin modelin öğrenilmiş ağırlıklarını değiştirmeden sınanmasını sağlıyor. Karşılaştırmanın odağı yeni bir malzeme keşfi yerine aynı modelin sayısal yürütülmesi.[1]
Benim çıkarımım, alaşım deneyindeki başarısızlığın küçük kuvvet tutarsızlıklarının yinelemeler boyunca birikmesiyle uyumlu olduğu. Eniyileyici her adımda modelin tahmin ettiği kuvvetleri yeniden kullanıyor; yakınsama bu zincirin sonunda ölçülüyor. Yine de belirli alaşım, başlangıç yapısı ve FIRE2 ayarlarının tek geçişli yönteme özellikle elverişsiz gelmesi makul bir alternatif. Aynı ayrışmanın başka potansiyellerde ve farklı başlangıç yapılarında sürmesi, genelleme için daha güçlü dayanak sağlar.[1]
Fiziksel ölçütleri çoğaltmak
Çalışmanın başka bir sınaması, 192 atomlu su sisteminin 30 pikosaniyelik hareketini izliyor. Toplam enerjinin korunmasının beklendiği bu NVE deneyinde FP32 ve TF32x3 sınırlı enerji dalgalanmaları gösterirken tek geçişli TF32’de sistematik sürüklenme görülüyor. Karbonmonoksitin platin yüzeyinden uzaklaştırıldığı ayrı hesapta da enerji eğrisinin düzgünlüğü karşılaştırılıyor. Böylece tek bir kuvvet tahminindeki farkın yanında, kuvvetlerin zaman içinde kullanıldığı bir hareket dizisi ve konuma göre değişen enerji birlikte sınanıyor.[1]
Bu farklı ölçütlerin aynı yönde sonuç vermesi, TF32x3 için PET koşullarındaki sayısal güveni artırıyor. Dayanak, NVIDIA’nın kendi teknik deneyleri; bütün atomlar arası modelleri kapsayan bağımsız bir tekrar sunulmuyor. Bir sonraki güçlü sınama, aynı kuvvet eşiğini ve enerji ölçütlerini koruyarak başka bir ekibin farklı bir potansiyelde bütün hesap süresini karşılaştırması. Ben hız kazancını o tasarım içinde okumayı tercih ederim: süre, tamamlanmış fiziksel hesapla birlikte anlam kazanıyor.[1]