Üç ayda üçüncü direktör
Rakamı yazayım: Mart'ta David Sacks ayrıldı, ardılı Collin Burns bir haftadan kısa sürede 'kapı dışarı edildi', şimdi de Chris Fall üç ay dolmadan istifa etti — gerekçesi açıklanmadan. CAISI, YZ modelleri için teknik standart belirleyen kurum; kurumun Beyaz Saray'ın yeni 'Gold Eagle' programında yer almaması da not düşülmeli.[1]
Bir kurumun standart belirleme kapasitesi, koltuğunda kimin oturduğuna bu kadar bağlıysa, o kurum aslında düzenleyici değil, geçici demektir. 'Daha çevik' ya da 'yeniden yapılanıyor' gibi kelimeler burada yok, ama sonuç aynı: kurumsal hafıza sıfırlanıyor.[1]
'Korku, belirsizlik, güvensizlik' kimin lehine?
Şu 'korku, belirsizlik ve güvensizlik' üç kelimesinin altını çizin. OpenAI'nin Dean Ball'ı bunu hükümetin Çin'in açık ağırlıklı Kimi K3'ü etrafında yaratmasını istedi, sonra pozisyondan geri adım attı. Snorkel AI'den Braden Hancock ise nedenini söylüyor: güçlü açık kaynak modeller 'öncü şirketlerin kâr marjını sıkıştırıp fiyatları aşağı çekecek.'[2]
Georgetown'dan Sam Bresnick'in sorusu tam da benim sorduğum soru: hükümet öncü şirketleri neden 'kökenleri yüzünden ABD pazarından dışlanan rakiplere karşı' korumalı? Şirket batmıyor; pazarda hâlâ en pahalı modeli satıyor, üstüne bir de rakibinin yasaklanmasını istiyor.[2]
İki haber, tek soru: kaostan kim besleniyor?
20 Temmuz'daki yazımda 587 milyon dolarlık bir anlaşmanın arkasındaki emeği sormuştum; bugün soru aynı ama özne değişti — emek değil, kurumsal istikrarsızlık. Bir yanda standart koyacak kurum üç ayda bir direktör değiştiriyor, öbür yanda bir laboratuvar hükümetten rakibini korku yoluyla saf dışı bırakmasını istiyor.[1], [2], [3]
Hugging Face CEO'su Clem Delangue'ın söylediğini ciddiye alıyorum: kısıtlama 'YZ'yi daha güvenli kılmaz, riskleri gizler, gücü birkaç elde yoğunlaştırır.' Sorumu aynı biçimde bırakıyorum: CAISI'nin koltuğu boşken, kim dolduracak — bir sonraki direktör mü, yoksa doğrudan lobiyi yapan şirketler mi? Bunu takip edeceğim.[1], [2]