Albümden sahneye

God Street Wine, The Method yayımlandıktan sonraki ilk konserini 30 Ekim’de New York’taki Gramercy Theatre’da verdi. Açılışta Rabbit Ears var. Ardından programda Another Wonderful Secret, Dreaming of Bob, Nightbird ve This Is Fine Fido gibi yeni albümden parçalar yer alıyor. Albüm mart ayında Woodstock’taki Utopia Studio’da, stüdyo seyircisi önünde kaydedilmişti. Grup, 1999’daki ayrılıştan sonra ilk kez topluluk olarak olağan bir stüdyoda bir araya gelmişti. Lo Faber’in anlattığı ortak yazım yöntemi de birden fazla kişinin katkısını şarkıya taşıyor.[1]

Bu başlangıç, yeni albümü yalnızca konserin gerekçesi olmaktan çıkarıp eser seçiminin merkezine koyuyor. Rabbit Ears’ın marttan sonra ilk kez çalınması, stüdyodaki buluşmayla bu gecenin açılışı arasında somut bir bağ kuruyor. Buradaki ölçü, grubun ne kadar süredir var olduğu değil, yeni yazılmış parçaların programda ne kadar yer tuttuğu. Çalışmanın ortaklaşa yazılmasıyla sahnede yeni şarkılara verilen alanı birlikte okuyabiliriz. Bunun için parçaların nasıl tınladığına ilişkin bir hüküm gerekmiyor; eserlerin adları ve sıralamadaki yerleri yeterli bir başlangıç veriyor.[1]

Çalgılar katıldıkça

Chop sırasında Jason Crosby sahneye çıkıyor ve çalmayı sürdürüyor. Klavye ile keman çalan Crosby, 1999’da kısa süreliğine grubun üyesiydi. İkinci sette Uncorked Horns katılıyor. Böylece yeni albümün parçalarını taşıyan program, konuk çalgıcılarla genişleyen bir kadroya açılıyor. Ek bölümde Lizzy Love da vokale katılıyor. Paul Simon’ın Late in the Evening şarkısını Brick House ve yeni albümden Michigan izliyor. Konukların gelişi, geceyi yalnızca eski üyelerin yeniden buluşması olarak anlatmayı yetersiz bırakıyor; yeni eserler de bu genişleyen kadronun programında yerini koruyor.[1]

Ben bu düzeni, albümün çevresinde büyüyen bir konser biçimi olarak okuyorum. Yeni parçalar programın omurgasında kalırken konuklar çalgı ve ses kadrosunu değiştiriyor. Elbette bu buluşmalar, Cadılar Bayramı konserinin tek gecelik seçimleri de olabilir; bir konserden kalıcı kadro değişikliği çıkarılamaz. Yine de programın verdiği ayrım açık: Crosby’nin geçmişteki üyeliği başka bir bilgi, bu gece klavye ve kemanla katılması başka. Yeni albüm de bu iki zamanın arasında duran bir hatıra değil, konserin açılışında ve kapanışındaki eserlerin kaynağı.[1]