On dokuz giriş, bir çift başlık

Turnstile, 24 Ekim’de Washington Anıtı önündeki ücretsiz yardım konserine Birds, Real Thing ve Endless ile başladı. Never Enough turnesinin ikinci Kuzey Amerika ayağının son durağında bu üç eser, programın girişini kurdu. Dinleyici açısından ilk somut tercih burada: konserin albüm adını taşıyan parçasına ulaşmak için listenin sonlarına kadar beklemek gerekiyor. Never Enough sondan ikinci sırada. Turnenin adı, açılışta sunulan bir başlıktan çok kapanışa yaklaşırken dönülen bir eser olarak duruyor.[1]

Pitchfork’un yayımladığı sırada I Care / Dull tek satırda yazılı. Onu Don’t Play, Drop ve Wild Wrld izliyor. Bu yazım, toplamı okurken önem taşıyor: listede 19 giriş bulunması, her girişin tek bir eser olduğu anlamına gelmiyor. İki adın aynı satırda tutulması, dinleyiciye program içinde bir bağlantı sunuyor. Yalnızca bu sıradan bir geçişin kaç saniye sürdüğünü, parçaların hangi tonda bağlandığını ya da sahnedeki düzenlemenin stüdyo sürümlerinden nasıl ayrıldığını çıkaramayız. Buna karşılık hangi eserlerin yan yana getirildiğini söyleyebiliriz.[1]

Son eserin komşusu

Ortadaki bölüm Mystery, Sunshower ve 7 üzerinden Keep It Moving ile Canned Heat adlı esere uzanıyor. Ardından Sole, Magic Man ve Look Out for Me geliyor. Burada programı şarkıların sırası üzerinden okumak, her birine kaynağın vermediği bir ses ya da duygu yakıştırmaktan daha verimli. Bir konser, eserleri seçmenin yanında birbirine komşu da kılar. Bu komşuluk dinleyicinin karşılaştırma alanıdır: bir parçanın ardından hangisini duyacağı, o akşamın repertuvarının parçasıdır.[1]

Holiday ve Blackout adlı eserden sonra Never Enough geliyor; son söz T.L.C. (Turnstile Love Connection) adlı esere bırakılıyor. Ben bu sıralamayı, turnenin başlığını son noktadan hemen önce duran bir eşik olarak okuyorum. Bunun özel olarak yardım konseri için tasarlandığını söylemek için başka konserlerin programlarıyla karşılaştırma gerekir; aynı sıra turnenin yerleşmiş akışı da olabilir. Yine de Washington’daki dinleyicinin karşılaştığı sonuç açık: albümün ve turnenin adını taşıyan eser bittiğinde programda hâlâ bir eser daha var. Kapanışın ağırlığı bu son komşulukta aranabilir.[1]