Çocukluğun dağı

Jessica L. Nelson’ın 8 Nisan’da Albin Michel’den çıkan romanı, Marc, Marie ve Louis’nin dağlardaki çocukluğuyla başlıyor. Çoban Marc yıldızlara meraklı. Marc’ın evlatlık kız kardeşi Marie’nin insanları iyileştirme yeteneği var. Louis mağaraları araştırmak istiyor. Yıllar sonra Luire Mağarası çevresinde yeniden karşılaşmaları, Louis’nin çocukken merak ettiği yeraltına başka bir anlam yüklüyor. Okurun önünde, çocukların keşfe çıktığı yer ile insanların savaşta sığınak aradığı yer aynı dağ.[1]

Luire’e giden yollar

Vercors, 1943’te Fransız Direnişi’nin merkezlerinden biri. Nelson, çocuklukta mağaraları incelemek isteyen Louis’yi, yıllar sonra arkadaşlarıyla Luire Mağarası çevresinde buluşturuyor. Bu dönüşün etkisi, okurun yerin eski anlamını da bilmesinden geliyor. Louis için keşfe çıkmanın heyecanını taşıyan mağara, savaş yıllarında sığınma düşüncesini çağırıyor. Yer değişmeden bir yere duyulan ihtiyaç değişiyor.[1]

Nelson, aile geçmişinden yola çıktığını ve romanı yazarken kapsamlı bir dönem araştırması yaptığını söylüyor. Interallié jürisinin başkanı Jean-Marie Rouart, romanın anlattığı direnişle birlikte hareketli, çok kişili öyküsünü öne çıkardı. Bir okur Luire’deki buluşmayı, çocukluktan sonra gevşeyen bağları onaran bir dönüş olarak da okuyabilir. Benim için buluşmanın gücü, dağların anı ile gereksinimi aynı yere sığdırmasında. Bir çocuğun gözünde mağara, keşfedilmeyi bekleyen bir yer. Luire’de buluşan yetişkinler için savaş, aynı dağlarda başka bir ihtiyaç doğuruyor.[1]