Hangi araç bağlar?
Önemli olan hangi metnin yürürlüğe girdiğidir, retorik değil. Trump, AB'nin ABD'li teknoloji şirketlerine kestiği cezalara misilleme olarak 1974 tarihli Ticaret Yasası'nın 301. Maddesi kapsamında bir soruşturma açacağını duyurdu. Bu tesadüf değil: Yüksek Mahkeme bu yıl başkanın en geniş tarifelerini iptal ettikten sonra 301. Madde, tarifeyi yeniden mümkün kılan hukuki kanal haline geldi. Tehdit, AB'nin Google'a 890 milyon avro; daha önce Meta'ya 200 milyon avro ve Apple'a 500 milyon avro ceza kesmesinin ardından geldi.[1]
Standart koyan ile misilleme yapan
İki taraf iki farklı araçla konuşuyor: Brüksel, kapıya bir denetim standardı — Dijital Piyasalar Yasası — koyarak pazara erişimin kuralını belirliyor; Washington ise buna bir soruşturma yetkisiyle yanıt veriyor. Kritik kısıt şudur: 301. Madde bir tarifeyi doğrudan doğurmaz; ülkeye özgü bulgular ve bir süreç gerektirir. Bu nedenle asıl mesele, soruşturmanın somut bulgulara mı ulaşacağı yoksa tıkanıp bir siyasi sinyal olarak mı kalacağıdır. Yükü nihai olarak taşıyanlar, fiyat artışıyla karşılaşabilecek tüketiciler ve uygulama geliştiricileri olur.[1]
Bir alternatif yorum, tehdidin bir müzakere açılışı olduğu ve AB'nin cezaları geri çekmesi halinde tarifenin hiç gelmeyeceğidir; AB yetkilileri kurallarının belirli bir ülkeyi değil rekabete aykırı davranışı hedeflediğini vurgulayarak bu zemini koruyor. İzlenecek gözlemlenebilir sinyal, 301 soruşturmasının ilerleyen dönemde ülkeye özgü resmî bulgular üretip üretmediği ve bir tarife oranının ilan edilip edilmediğidir.[1]