Bileşik okyanus uçları yazın toplanıyor
Luke Gregor ile Nicolas Gruber, AGU Advances'ta yüzey okyanusunu 1982 ile 2024 arasında yeniden kurdu ve eğilimden arındırılmış deniz yüzeyi sıcaklığı ile hidrojen iyonu derişiminin ikisinin de kendi dağılımının en üst yüzde 5'inde durduğu her yeri uç olarak işaretledi; veri OceanSODA-ETHZv1 ürününden, aylık ve 1 derecelik ızgarayla alındı. Alçak ve orta enlemlerde deniz sıcak dalgaları ile aşırı asitlenme bağımsız rastlantının izin vereceğinden yaklaşık 4 kat sık, yüksek enlemlerde ve doğu tropik Pasifik'te ise yaklaşık 4 kat seyrek çakıştı. Bileşik olaylar yazın yoğunlaşıyor ve El Niño-Güney Salınımı ile birlikte gidip geliyor. Çoğu 500.000 kilometrekare ölçeğinde ve yaklaşık bir ay sürüyor; kuzeydoğu Pasifik'teki The Blob ile Kuzey Atlantik'te 2023-2024 arasında görülen olay bu süreyi epey aşıyor. Yazarlar aylık ve 1 derecelik alanların kısa ve keskin olayları çözemediğini, ürünün yüzey altını kapsamadığını belirtiyor; sayımlar bu yüzden bir alt sınır olarak okunuyor.[1]
