27-28 Ağustos gecesi yaşanan parçalı ay tutulmasında Dünya'nın tam gölgesi ay diskinin yüzde 96'sına ulaştı; NASA bunu derin parçalı tutulma olarak tanımlıyor. Zirvede gölge oranı yüzde 96,3'e çıktı. Gölgede kalan yüzey Rayleigh saçılmasıyla kızardı, dışarıda ince bir hilal kaldı. Parçalı evre 28 Ağustos 02:33 GMT'de başladı; gözlemciler Macaristan'dan Kuzey Karolina'ya, Madrid'den İstanbul'a kadar görüntü paylaştı. Ay bu ayın Sturgeon dolunayıydı; Tycho krateri gölgeye girerken seçildi.
27-28 Ağustos gecesi parçalı ay tutulmasında Dünya'nın tam gölgesi ay diskinin yüzde 96'sına ulaştı; NASA bunu derin parçalı tutulma olarak tanımlıyor. Zirvede gölge oranı yüzde 96,3'e çıktı. Dışarıda ince bir hilal doğrudan güneş ışığında kaldı. Gölgede kalan yüzey, Rayleigh saçılmasıyla süzülen ışık yüzünden kızardı; tutulma parçalı kaldığı için diskin tümü hiçbir anda kızarmadı ve gözlemciler görüntüyü neredeyse kanlı ay diye anlattı.[1], [2]
Parçalı evre 28 Ağustos 02:33 GMT'de başladı. Scientific American'a göre tutulma Perşembe akşamı 21.23'ten (EDT) Cuma sabahı 03.02'ye (EDT) kadar sürdü; zirve 00.13'te (EDT) geldi. Gökyüzü gözlemcileri Macaristan'dan Kuzey Karolina'ya kadar birçok noktadan görüntü aldı; Madrid, İtalya'daki Calascio kalesi, İstanbul'daki Nuruosmaniye Camii, Saint Louis ve Washington'dan fotoğraflar paylaşıldı. Ay bu ayın Sturgeon dolunayıydı.[1], [2]
Ay gölgeye girerken Tycho krateri ile çevresindeki parlak ışınlar seçilebiliyordu; parçalı tutulmada yüzey ayrıntıları tam gölgenin ayırdığı alanlarda daha net okunabiliyor. Yılın ikinci ve son ay tutulmasıydı; bir sonraki tam ay tutulması 31 Aralık 2028'e kadar beklenmiyor. 2027'de yalnızca hafif penumbra tutulmaları öngörülürken 6 Şubat ve 2 Ağustos 2027'de iki güneş tutulması planlanıyor.[1], [2]
