Çift zinciri kesmeyen yöntem, 12,5 kilobaza kadar DNA’yı hedefe yerleştiriyor
Verici tamamlayıcı asal düzenleme, hücre kültüründe çift zincir kırığı oluşturmadan 12,5 kilobaza kadar DNA parçalarını hedefe yerleştirdi; tek kılavuz çifti, varyant havuzlarıyla da çalıştı. Ayrı bir yöntem, yumuşak elektrik uyarısıyla canlı hücrelerdeki proteinleri işaretledi. Sineklerde korunan beat ve side gen şifresi ise eşleşmiş bir çift bozulduğunda koku nöronlarını yine doğru yere yöneltti. Bulgular, tedavi başarısı ileri sürmeden biyolojik hedefleme araçlarının erişimini genişletiyor.
Bilim··Gece
Uzun DNA parçaları çift zincir kırığı olmadan yerleşiyor
Nature Biotechnology'de yayımlanan hakemli çalışma, genomda seçilen yere uzun bir DNA parçası eklerken hücrenin iki zinciri birden kesmesinden doğan düzensiz onarım sorununu hedefliyor. Verici tamamlayıcı asal düzenleme adı verilen yöntem, tek zincirli bir çıkıntı taşıyan verici DNA'yı iki uyumlu kılavuz RNA ve bir asal düzenleme enzimiyle eşleştirdi. Hücre kültüründe 12,5 kilobaza kadar duyarlı eklemeler yapıldı. Aynı kılavuz çifti, sentezlenmiş oligonükleotitlerden kurulan verici havuzlarını da kabul ederek EGFP işaretleyici geninde amino asit ve nükleotit düzeyinde geniş varyant taramasına izin verdi. Çalışma, her değişiklik için ayrı kılavuz tasarlama yükünü azaltabilecek bir kitaplık uyumluluğu gösteriyor; makale tedaviye yönelik bir taşıma denemesi bildirmiyor.[1]
Elektrik uyarısı protein etiketini seçilen anda açıyor
Nature Chemistry'deki hakemli çalışma, hücre içindeki proteinleri önceden tepki vermeden seçilen anda işaretlemek için siklopropanolü bir kimyasal tutamak olarak kullandı. Molekül fizyolojik koşullarda etkisiz kaldı; yumuşak bir elektrokimyasal uyarı verildiğinde yerinde tepkin bir grup oluşturdu ve proteinleri görüntüleme ile kütle spektrometrisi çözümlemesi için etiketledi. Etiket, biyokonjugasyon yöntemlerinin sık hedeflediği sistein ve lizinlerden çok, suyu iten ceplerdeki glutamat ve aspartat gibi asidik artıklara yöneldi. Kolin temelli başka bir sürüm de zar lipitlerinin işlenmesine katılarak zarla ilişkili proteinleri işaretledi. Bu seçicilik proteomun farklı bölgelerine erişim sağlıyor; gösterimler hücre kültürüyle sınırlı kaldı.[2]
Sinek bağlantı şifresi tek bir bozulmayı karşılıyor
PLOS Biology'de yayımlanan hakemli çalışma, Drosophila'nın her koku alıcı nöron sınıfı ile ona bağlanan izdüşüm nöronunun kendine özgü beat ve side gen bileşimi taşıdığını buldu. Soya özgü bir gen anlatım programı önce ortak bir şablon kuruyor, ardından aynı soy içinde farklı bileşimler ortaya çıkıyor. Araştırmacılar eşleşmiş Beat-IIa ve Side-IV çiftini bozduğunda bağlantılar glomerüllerde belirgin biçimde yanlış hedefe gitmedi; sonuç birebir kilit-anahtar eşleşmesinden çok hataya dayanıklı bir yapışma şifresine uyuyor. Benzer anlatım örüntülerinin Drosophila'dan 260–300 milyon yıl önce ayrılan iki böcekte de görülmesi, şifrenin eski köklerine işaret ediyor. Side geninin susturulması yine de anten lobundaki sinaps yoğunluğunu azalttı.[3]
