Tasmanya kaplanının kafatası tavşan boyu avlara uygun sert bir ısırığa işaret ediyor
1936'da soyu tükenen Tasmanya kaplanı uzun süre köpekgiller gibi avlanan bir yırtıcı sayıldı. Vera Weisbecker'in ekibi gövdesine göre büyük bir kafa, köpek dişlerinde genişleyen ince bir burun ve büyük göz altı delikleri ölçtü; bu bileşim tavşan boyundaki bandikutlara yönelik hızlı bir kapışa uyuyor. Joshua L. Gaschk'ın 48 türlük arşiv filmi karşılaştırması aynı hayvanı fırsatçı pusu avcıları arasına koydu. Yazarlar yürüyüşün zayıf bir işaret olduğunu ve kafatası işlevinin yaşayan memelilerden çıkarılamayabileceğini belirtiyor.
Bilim··Gece
Kafatası kurtlarla tilkilerde olmayan bir ısırık bileşimini taşıyor
Vera Weisbecker'in Flinders Üniversitesi'ndeki ekibi, torbalı kurdun kafatasını geometrik ve doğrusal morfometriyle ölçtü. Gövdesine oranla çok büyük bir kafa, köpek dişleri hizasında genişleyen ince ve yüksek bir burun ve alışılmadık ölçüde büyük göz altı delikleri çıktı. Bu bileşim kurtlarda, tilkilerde ve yaşayan öteki memeli etçillerde bulunmuyor; avını hızlı ve yüksek etkili bir kapışla yakalayan yırtıcılardaki karışıma yaklaşıyor. Yazarlar bu tarzın, hayvanın öldürülme gerekçesi yapılan çiftlik hayvanlarından çok tavşan boyundaki bandikutlara uyduğunu yazıyor. 1936'da soyu tükenen tür, yaklaşık 160 milyon yıllık ayrı bir soya karşın onlarca yıldır köpekgillerle yakınsak evrimin ders kitabı örneği sayılıyordu.[2]
Yürüyüş 48 türlük karşılaştırmada pusu avcılarının yanına düşüyor
Joshua L. Gaschk, Yale University ve University of Tasmania'daki meslektaşlarıyla 48 yaşayan ve soyu tükenmiş yırtıcı memelinin duruşunu, hareketini ve yer değiştirmesini karşılaştırdı. Thylacine için arşiv görüntülerini güncel biyomekanik çözümlemeyle birleştirdiler; her adımda anatomik işaret noktalarını izlemek hareketi uzayda ve zamanda karşılaştırmayı sağladı. Soyu tükenmiş Tasmanya kaplanı fırsatçı pusu avcılarıyla aynı kümede yer aldı; kovalayan ya da boğuşan avcıların kümesine düşmedi. Çalışma BMC Ecology and Evolution dergisinde yayımlandı.[1]
Yürüyüş ve biçim, filme alınmamış bir av için zayıf kılavuz kalıyor
Gaschk ve arkadaşları bir yürüyüşün ne gösterebileceği konusunda temkinli: yürüyüş düzeni avlanma biçiminden çok evrimsel geçmişe göre biçimleniyor ve avda asıl belirleyici olan hızlı yürüyüşlere kıyasla daha zayıf bir davranış işareti. Thylacine koşarken filme alınamaz; çıkarım arşiv görüntülerindeki yavaş yürüyüşlere dayanıyor. Weisbecker ekibi biçimden davranışa geçerken aynı temkini taşıyor: torbalı kurdun kafatası işlevi yaşayan memelilere bakarak çıkarılamayabilir ve sınamanın yolu genom çalışmaları olabilir. Çiftlik hayvanı yırtıcısı ünü elde anlamlı bir kanıt olmadan yerleşti; tür İngiliz sömürgeciler eliyle 130 yıl içinde tükendi. Andrew Pask, Axel Newton ve Douglass Rovinsky çalışmanın öteki yazarları arasında.[1], [2]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
