Eski DNA, 'Amerikan çitası'nın pumanın balık yiyen bir akrabası olduğunu gösteriyor
Yukon ve Wyoming'deki fosillerden elde edilen eski DNA, uzun bacaklı yapısıyla 'Amerikan çitası' adını alan Miracinonyx trumani'nin, herhangi bir çitadan çok bugünkü pumaya genetik olarak daha yakın olduğunu ve iki soyun yaklaşık 2,6 milyon yıl önce ayrıldığını gösteriyor. Kuzeydeki fosillerdeki kimyasal izler, bu popülasyonların pronghorn gibi hızlı avları kovalamak yerine büyük ölçüde balıkla beslendiğini, dolayısıyla türün adının çağrıştırdığından daha esnek bir avcı olduğunu ortaya koyuyor.
Bilim··Gece
Miracinonyx'in eski DNA'sı, türü çitaya değil pumaya bağlıyor
Uzun bacaklı, yüksek hızlı yapısı nedeniyle 'Amerikan çitası' lakabıyla anılan soyu tükenmiş yırtıcı Miracinonyx trumani üzerindeki yeni bir genetik analiz, türün en yakın yaşayan akrabasının herhangi bir çita türü değil, puma olduğunu ortaya koyuyor. Araştırmacılar, Kanada'nın Yukon bölgesindeki ve Wyoming'deki Natural Trap Cave'deki fosillerden eski DNA elde etti ve 4 Eylül'de Current Biology'de, puma ile Miracinonyx soylarının ortak bir atadan yaklaşık 2,6 milyon yıl önce, gerçek çitalardan ayrılışın ise yaklaşık 4,7 milyon yıl önce gerçekleştiğini bildirdi. Ekip, hayvanın soy ağacını yeniden yazmayı hedeflememişti: Yukon fosilleri, çok kuzeydeki konumları nedeniyle önce geçici olarak puma diye kaydedilmiş, kimliklerinin Miracinonyx'e ait olduğu yalnızca eski DNA sayesinde ortaya çıkmıştı.[1], [2]
Yukon fosilleri türün yayılım alanını kuzeye taşıyor ve balık ağırlıklı bir beslenmeyi ortaya koyuyor
Yukon örnekleri, Miracinonyx trumani'nin daha önce Florida'dan kuzey ovalarına kadar uzandığı bilinen yayılım alanını çok daha kuzeye taşıyor. Bu kuzeydeki fosiller üzerindeki azot izotopu analizi, hayvanların saatte yaklaşık 90 kilometreye varan hızla koşabilen pronghorn gibi hızlı avları kovalamak yerine çoğunlukla balıkla beslendiğini buldu; besin zincirinde daha üstte olan avcılar, bitkiyle beslenen avlardan daha fazla ağır azot izotopu taşıyor, Yukon örneklerinin izotop imzaları da balık ağırlıklı bir beslenmeyle örtüşüyor. Bu durum, 'Amerikan çitası' lakabının çağrıştırdığı takip avcısı imgesiyle belirgin bir tezat oluşturuyor.[2]
Genomlar ayrıca düşük çeşitlilik ve sirkadiyen ritimle bağlantılı genler gösteriyor
Miracinonyx genomları, sirkadiyen ritmi yöneten genlerde işlev kaybı gösteren değişiklikler taşıyor ve genel olarak düşük genetik çeşitlilik gösteriyor. Araştırmacılar bu düşük çeşitlilikte açık bir akraba çiftleşmesi izine rastlamadı; çalışma bu örüntüyü, soyu tükenmeden önce ani bir çöküş yerine yavaş, uzun süreli bir nüfus azalmasıyla tutarlı buluyor. Güneydeki Miracinonyx popülasyonları bugünkü pumalar gibi genel avcılar olarak yaşarken, Yukon fosillerinde tarif edilen kuzeydeki balıkçı popülasyonlar türün yayılım alanı boyunca ne kadar esnek olabildiğini gösteriyor.[1]
