Semaglutid, astım ataklarında yüzde 40, KOAH alevlenmesinde yüzde 20 daha seyrek görüldü
Astım ve KOAH'ı olan kişilerde Imperial College London'dan Chloe Bloom'un ekibi, semaglutid kullanımını İngiltere elektronik hasta kayıtlarında izledi. Semaglutid, astım ataklarında yaklaşık yüzde 40, KOAH alevlenmelerinde yüzde 20 daha düşük oranlarla birlikte görüldü. Sonuçlar Barselona'daki Avrupa Solunum Derneği kongresinde sunuldu. Bloom, bulguların tek başına tedavi kararlarını değiştirmemesi gerektiğini söylüyor. Çözümleme çoğunlukla tip 2 diyabet için ilacı kullananları kapsıyor.
Bilim··Öğle
Semaglutid, astım ve KOAH ataklarıyla daha seyrek görüldü
Imperial College London Ulusal Kalp ve Akciğer Enstitüsü'nden Chloe Bloom'un yönettiği ekip, astımı ve KOAH'ı olan kişilerde semaglutid kullanımını İngiltere elektronik hasta kayıtlarında izledi. Ozempic'in etken maddesi semaglutid, astım ataklarında yaklaşık yüzde 40, KOAH alevlenmelerinde yüzde 20 daha düşük oranlarla birlikte görüldü. Bloom, etkinin astımı olanlarda semaglutidle en güçlü görüldüğünü söyledi. Sonuçlar Barselona'daki Avrupa Solunum Derneği kongresinde sunuldu.[1], [2]
Çözümleme çoğunlukla tip 2 diyabet için ilacı kullananları kapsıyor
Çözümleme, semaglutidi başka bir nedenle, çoğunlukla tip 2 diyabet için kullanan ve ayrıca astımı ya da KOAH'ı olan kişileri alıyor. İngiltere kayıtlarında Bloom'un ekibi, her biri 20.000 ile 22.000 kişiyi kapsayan dört koşut çözümleme yürüttü. Bulgu yalnızca kilo vermek için kullananlara genellenemez ve GLP-1 ilaçlarının klinik denemelerinde astım ile KOAH sonlanımları da yer almamış. Bağımsız uzmanlar, gözlemsel tasarımın nedensellik kuramadığını belirtiyor.[1]
Kongre sunumu tedavi kararını değiştirmiyor
Bloom, bulguların umut verici olduğunu ama tek başına tedavi kararlarını değiştirmemesi gerektiğini söylüyor. Astımı veya KOAH'ı olan kişiler, mevcut reçete kılavuzunun dışında akciğer rahatsızlığı için GLP-1 alıcı agonistlerine başlamamalı. Bloom, bazı GLP-1 kullananlarda solunum ataklarının daha seyrek görülebileceğini, bunun klinik denemelerde doğrulanması gerektiğini de ekliyor.[1], [2]
