Arizona'daki üç sahada, ağaçların seyreltilmesi ve toprağın parçalanmış bitkisel artıklarla örtülmesi kış kuraklığında su stresini azalttı. Günlük ölçümlerde etkinin sahaya ve derinliğe göre değiştiği görüldü; ağır kuraklık malçın bazı yararlarını sınırladı. Hakemli saha incelemesi, toprakta tutulan suyu izleyerek kuraklık dönemindeki orman bakımına yerel kanıt sağlıyor. Yangın riskindeki değişim veya ağaçların uzun dönemli sağkalımı ölçülmedi.
ABD'nin güneybatısındaki Arizona eyaletinde, günlük sensör ağı üç sahanın toprak suyunu izledi. Temmuz 2024'ten Ağustos 2025'e uzanan ölçümler kış kuraklığını ve sonraki dönemi kapsadı. Bazı toprak ölçümlerinde kuraklık stresi 293 güne kadar sürdü. Hakemli saha karşılaştırması, ağaç seyreltmesini ve parçalanmış bitkisel artıklarla yapılan malç uygulamasını değerlendirdi.[1]
Batı sahasında 100 santimetre derinlikteki müdahale edilmemiş toprak, 260 gün boyunca −2000 kilopaskaldan daha negatif değerler gösterdi. Malçlı alan için 118 gün ölçülürken, seyreltme uygulanan alanda süre 170 gündü. Toprak matrik potansiyeli, topraktan su almak için gereken gerilimi tanımlıyor. Daha negatif değerler daha kuru koşullara ve bitkilerin suya erişirken daha fazla zorlanmasına işaret ediyor.[1]
Ağda toplam 118 sensör kullanıldı. Derin ölçümlerin yanında, sığ gözlemler 25 veya 30 santimetrede yapıldı. Uygulama alanlarının içindeki farklı noktalar karşılaştırılarak koşulların zaman içindeki değişimi izlendi. Böylece topraktaki su durumu, yalnızca tek bir noktadan alınmış ölçüme dayandırılmadı.[1]
Malç uygulanan orta sahada nem daha belirgin biçimde korundu. Ağır kış kuraklığı ise batı sahasındaki yararı bazı dönemlerde baskıladı. Sahaların bitki örtüsü, toprağı ve iklimi farklı olduğundan karşılaştırmalar her sahanın kendi içindeki alanlara odaklandı. Ölçülen sonuç toprak suyuydu; yangın riski ve ağaçların uzun dönemli sağkalımı doğrudan değerlendirilmedi.[1]
