Eigen RadarBilim
Analiz

Infernogallus fosilinin çenesi yumuşak meyveye uygun

Yeni tanımlanan Infernogallus jamesi adlı dinozorun dişsiz çenesi, yumuşak besinleri ağız içinde işlemeye uygun. İyi korunmuş kafatası meyveyle beslenme yorumunu desteklerken, kemik dokusu küçük hayvanın erişkin olduğunu gösteriyor. Hakemli fosil incelemesi, beslenme anatomisini çiçekli bitkilerin evrimiyle ilişkilendiriyor. Hayvanın korunmuş bir öğünü bulunmadığı için hangi meyveyi yediği ve tohumların yayılmasındaki rolü açık kalıyor.

Bilim··Sabah
Dişsiz fosil çene, hazırlama tezgâhında biçimine uygun koyu köpük desteğe oturuyor; önünde ince bir fırça duruyor.

Hell Creek’ten küçük bir erişkin çıktı

Yeni adlandırılan Infernogallus jamesi, kaenagnatid oviraptorosaurlar denen dişsiz dinozor grubuna ait. Ana fosil, kemikleri eklemli duran kısmi bir iskelet ve neredeyse bütün bir kafatası içeriyor. Hakemli tür tanımı, hayvanı Kuzey Amerika'nın Geç Kretase dönemindeki Hell Creek oluşumuna yerleştiriyor. Bu oluşum günümüz ABD'sindeki fosil alanlarında temsil ediliyor.[1]

Uyluk kemiği 185 milimetre olarak ölçüldü; hayvanın kestirilen kütlesi 12 ± 3 kilogram olarak hesaplandı. Kemik dokusu iskeletin olgunlaştığını gösteriyor. Dolayısıyla küçük boyut, yalnızca büyümesini tamamlamamış genç bir bireyin kalıntılarıyla açıklanmıyor. Korunmuş kafatası ile uzuvlar, bu küçük erişkinin tür tanımında birlikte karşılaştırıldı.[1]

Çene yumuşak besini öne ve arkaya işleyebiliyordu

Karşılıklı sırtlar ve oluklar, kasların bağlanma alanları ve çene eklemi, alt çenenin öne ve arkaya hareket ettiği bir anatomik yorumu destekliyor. Bu düzen yumuşak besinlerin ağız içinde işlenmesine uygun. Günümüzde meyve yiyen papağanlarla kurulan karşılaştırma beslenme işlevine dayanıyor; kuşlarla bu dinozor arasında yakın evrimsel akrabalık ileri sürülmüyor.[1]

Meyveyle beslenme yorumu anatomiye dayanıyor

Etli çiçekli bitki meyveleri, olası başlıca besin olarak öne çıkıyor. Ancak korunmuş mide içeriği belirli bir öğünü tanımlamıyor. Bu dinozorların çeşitlenmesi, çiçekli bitkilerin meyvelerindeki çeşitlenmeyle karşılaştırıldı. Zamanlama ekolojik bir ilişkinin tartışılmasına dayanak sağlıyor; ortak evrimin nedenini veya hayvanın tohum yayılmasındaki rolünü doğrudan belirlemiyor.[1]

Kaynakça

  1. Haber kaynağıNature CommunicationsYeni dinozor fosili meyve yemeye uyumlu bir çene taşıyor↩1↩2↩3↩4