Kolzanın farklı çeşitlerini birleştiren pan-genom, hareketli genetik öğelerle ilişkili çok sayıda büyük DNA farklılığını haritaladı. Araştırmacılar 22 genomun gen açıklamalarını uyumlaştırdı ve daha geniş çeşitliliği tohum özellikleriyle karşılaştırdı. Hakemli çalışmada glukozinolat düzenlenmesine katılan bir gen de işlevsel deneylerle sınandı. Bulgular tek bir referans genomun dışındaki çeşitliliği görünür kılıyor; farklı yetiştirme koşullarında verim artışı ise ölçülmedi.
Yağ bitkisi Brassica napus, An ve Cn denen iki atasal alt genom taşıyor. Araştırmacılar Zhongshuang 11 ve Westar için boşluksuz referans dizileri oluşturdu; ayrıca altı bitki erişiminin genomunu birleştirdi. Toplam 22 genomun gen açıklamaları uyumlaştırıldı. Hakemli çalışma, tek bir referans dizisinde bulunmayan çeşitliliği birleştiren pan-genomlardan yararlandı.[1]
Birleşik çözümlemede yapısal varyant sayısı 188218, tekrarsız gen kümesi sayısı ise 123107 olarak belirlendi. Bu varyantlar eklenme, kayıp veya yeniden düzenlenmeyle DNA'nın daha büyük parçalarını etkiliyor. Genomda yer değiştirebilen DNA öğeleriyle ilişkili varyantların sayısı 112417 olarak belirlendi. Öğelerin dağılımı An ile Cn arasında farklıydı; bazı farklar gen kopyalarının sayısı ve genlerin etkinliğiyle ilişkili bulundu.[1]
505 bitki erişiminin yeniden dizileme verileri çeşitlilik karşılaştırmasını genişletti. Genom farklılıkları, tohum yağı ve glukozinolat özellikleriyle karşılaştırıldı. Glukozinolatlar, bitkinin kimyasal savunmasında ve ürün niteliğinde rol oynayan bileşikler. İşlevsel deneylerde, glukozinolat denetimiyle ilişkili BnaPYRD geninin azaltıcı etkisi incelendi. BnaScope platformu da gen merkezli işlevsel genom bilgilerini bir araya getiriyor.[1]
Örneklenen erişimler, bitkinin coğrafi ve ekolojik çeşitliliğinin bir bölümünü kapsıyor. İstatistiksel ilişkiler her varyantın etkisini deneyle belirlemiyor. Genlerin etkinlik düzeyindeki farklarla tarla başarımı ayrı ölçümler; farklı iklimlerde ve yetiştirme koşullarında verim artışı ölçülmedi. Bulgular belirli tohum özellikleriyle yapısal genom çeşitliliğinin ilişkilerini tanımlıyor.[1]
