Solunum hücrelerinin üzerinde taşınan küçük parçacıkların yolları, kalıtsal bir sil hareket bozukluğuyla ilişkili farklılıkları ortaya çıkardı. Hakemli hücre kültürü çalışması, 14 hastanın ve 10 sağlıklı donörün örneklerinden elde edilen 602 videoyu değerlendirdi. Yaklaşım, sillerin birlikte sıvı taşıma işlevini ölçüyor. Videoları başarıyla ayırması, yeni bir hasta grubunda klinik tanı doğruluğunun aynı olduğu anlamına gelmiyor.
Kültürdeki solunum hücrelerinin üzerinde izlenen küçük parçacıklar, kalıtsal bir hastalığın taşıma işlevini nasıl bozduğunu gösterdi. Siller, solunum yollarında sıvı ve mukusu taşıyan küçük hareketli yapılardır. Primer siliyer diskinezi, sillerin yapısını veya çalışmasını bozabiliyor. Tek bir hakemli çalışma, tek tek sillerin atımlarının yanı sıra hücre yüzeyinin ortak işlevini incelemek için parçacık hareketini izledi.[1]
Deneyde 14 hasta ve 10 sağlıklı donörden alınan solunum epitel hücreleri kullanıldı. Parçacıkların izlediği yollar, 602 video üzerinden incelendi. Hasta örnekleri yedi genotipi kapsıyordu. Sınıflandırmada hız, yön ve hareketin sürekliliği değerlendirildi. Videoları ayıran XGBoost ve evrişimli sinir ağı yöntemlerinin doğruluğu yaklaşık yüzde 95–97 olarak hesaplandı.[1]
Ek çözümlemelerde donörler eğitim ve test grupları arasında ayrı tutuldu. İki dış laboratuvardaki sınamalar, sağlıklı insan kültürlerini ve genetik olarak değiştirilmiş fare hücrelerini kapsadı. Bu ölçümler ilk sınıflandırmayı destekliyor; yeni bir hasta grubunda ileriye dönük tanı başarısı henüz sınanmadı.[1]
Yanlış negatifler DNAH11 geniyle ilişkili örneklerde yoğunlaştı; bu durum genetik farklılıkların taşıma sinyalini etkilediğini gösteriyor. Aynı donörden çok sayıda video alınması da video doğruluğunu hasta düzeyindeki doğruluktan ayırıyor. Kültür koşulları ve parçacıkların kendiliğinden Brown hareketi, yollarını etkileyebiliyor. Yaklaşım kültürdeki ortak akışı ölçüyor; yaşayan solunum yolundaki mukus temizlenmesini doğrudan ölçmüyor.[1]
