ABD’deki 43 karasal sahadan on yıllık bitki gözlemleri, istilacı türlerin kapladığı alan büyüdükçe toplam bitki örtüsünün yıllar arasındaki kararlılığının azaldığını gösterdi. İlişki hem yerel parsellerde hem daha geniş ölçekte görüldü. Hakemli çalışma gözlemsel olduğu için istilacı türlerin değişime tek başına neden olduğunu kanıtlamıyor; hangi çeşitlilik bileşenlerinin etkilendiğini de ayrı ayrı inceliyor.
2013–2022 döneminin verileri, ABD Ulusal Ekolojik Gözlemevi Ağı tarafından yürütülen bitki taramalarından alındı. Veri 43 karasal sahada, 400 metrekarelik parseller ve bunların içindeki bir metrekarelik alt alanlardan geldi. Türlerin örtüleri toplanarak topluluk bolluğu için bir ölçü oluşturuldu. Böylece tek alt alandaki yıllık değişim ile birden çok yerel topluluğun oluşturduğu daha geniş alan ayrı incelendi.[1]
İstilacı bitkilerin örtüsü arttıkça yerel ve daha geniş ölçekteki zamansal kararlılık azaldı. Tek tek türlerin kararlılığı ve türlerin yıllar arasında birbirinden farklı tepki verme derecesi de istilacı örtüyle düştü. Farklı tepkiler normalde toplam örtüdeki dalgalanmayı dengeleyebilir. Ancak yerel toplulukların birbirinden farklı zamanlarda değişmesiyle istilacı örtü arasında istatistiksel olarak güvenilir bir doğrudan bağlantı saptanmadı.[1]
Araştırmacılar bitki özellikleri için TRY veri tabanını kullandı ve işlevsel çeşitliliği modelledi. Daha düşük işlevsel çeşitlilik ile kaynakları daha hızlı kullanan yaprak özellikleri olası dolaylı yollar arasında yer aldı. İnsan baskısı, ağaç örtüsü ve gözlem sıklığı gibi değişkenler de değerlendirildi. İstilacı türler sahalara deneysel olarak eklenmedi. Ölçülen sonuç bütün ekosistem hizmetleri değil, toplam bitki örtüsünün zaman içindeki kararlılığı.[1]
