Fare tümör hücrelerinden MDA5’in çıkarıldığı deneylerde bazı tümörler daha yavaş büyüdü ve bağışıklık hücreleri büyüme baskılanmasında rol oynadı. CD8 T hücreleri azaltıldığında etki geri döndü. İnsan hücresi deneyleri ve hasta veri tabanı ilişkileri biyolojik mekanizmayı destekliyor; bulgular, MDA5’i baskılayan bir ilacın hastalarda işe yaradığını gösteren klinik deney sunmuyor.
Bilim··Öğle
Bağışıklığı sağlam farelerde büyüme baskılandı
MDA5, IFIH1 geninin kodladığı ve viral RNA’yı algılamaya katılan bir proteindir. Araştırmacılar fare kolon kanseri hücrelerinde CRISPR gen taraması yaptı; MDA5’i çıkardıkları hücreleri bağışıklığı sağlam ve bağışıklığı yetersiz farelerde karşılaştırdı. Kolon ve karaciğer tümörü modellerinde bazı tümörlerin büyümesi bağışıklığı sağlam hayvanlarda baskılandı. Bağışıklığı yetersiz hayvanlardaki farklı sonuç, hücre dışındaki savunma yanıtına işaret etti.[1]
CD8 hücreleri deneysel etki için gerekliydi
Tümörlere giren CD8 T hücreleri ve başka bağışıklık toplulukları ölçüldü. CD8 T hücreleri deneysel olarak azaltıldığında, MDA5 kaybına bağlı büyüme baskılanması geri döndü. MDA5’i bulunmayan tümör hücreleri adenozin trifosfat (ATP) ve HMGB1 gibi hasar sinyallerini daha fazla saldı. Dendritik hücrelerin kanserden gelen antijenleri T hücrelerine göstermesi ve TNF alfa ile interferon gama gibi bağışıklık sinyallerine duyarlılık da incelendi.[1]
Hücre deneyi klinik tedaviye eşit değil
Bağışıklık kontrol noktası ilaçlarıyla birlikte kullanım da fare deneylerinin bir bölümünde araştırıldı. İnsan kaynaklı hücrelerin bir arada yetiştirildiği deneylerde de antijen sunumuyla ilgili benzer sonuçlar elde edildi; hasta veri tabanlarında MDA5 düzeyiyle tedavi yanıtı arasındaki ilişkiler araştırıldı. Bunlar hastalarda gen baskılanmasının yararlı veya güvenli olduğunu kanıtlamıyor. Viral savunmada görevli MDA5’in yalnız tümörde kaldırılması, bütün vücudu etkileyen bir tedaviden farklı.[1]
