Hakemli bir davranış çalışmasında insanlar ve zebra ispinozları yapay ses dizilerini farklı işitsel bilgilerle ayırt etti. İnsanlarda perde daha baskınken, kuşlar perdeyle birlikte değişen tayfsal örüntüleri kullandı. Son sınamalara 272 yetişkin ve 23 kuş katıldı. Güvenilir perde bilgisi kaldırıldığında müzik deneyimi olan katılımcılar ikincil ipuçlarını daha esnek kullanabildi. Müzik geçmişi araştırmacılar tarafından atanmadı.
Hakemli tek davranış deneyinde insanlar ses dizilerini tanırken perdeyi önceledi; zebra ispinozları ise perdeyi tayfsal örüntülerle birlikte kullandı. Son sınamalara 272 yetişkin ve 23 kuş katıldı. Eğitime başlayan 31 kuştan yalnız ayırt etme ölçütünü karşılayanlar son çözümlemeye alındı. İnsanlar çevrim içi yanıt verdi; kuşlar deney düzeneğindeki algılayıcıları kullandı.[1]
Her yapay dizi beş karmaşık tondan oluşuyordu. Perde, temel frekansla ilişkili algıyı anlatıyor. Formantlar ise ses tayfında güçlenen frekans bölgeleri. Eğitimde bu özelliklerin değişimleri aynı veya ters yönde ilerledi. Sonraki sınamalarda ipuçlarından biri sabitlendi, kaldırıldı ya da değiştirildi. Kuşlarda bir özellik bilgi taşımayı sürdürürken diğeri sabitlendiğinde tanıma bir ölçüde korundu. Çelişen ipuçlarında yanıtlar daha belirsizdi.[1]
Perde güvenilir kaldığında formant bilgisini değiştirmek, insanlarda tanımayı daha az bozdu. Perde bilgisi bulunmadığında müzik deneyimi olan katılımcılar ikincil tayfsal bilgileri daha esnek kullandı. Müzik geçmişi deneyle atanmadı; önceki ses deneyimleri ve kültürel çevre de grup farklarına katkı yapmış olabilir. Görev, konuşma veya kuş şarkısının bütün karmaşıklığı yerine yapay tonları kullandı. Beyin devreleri yerine davranış ölçüldü.[1]
